Nurlu Eshâr Şiiri - Fatima Ahmet

Karanlıklar çekilse, buyursa bir huri yâr,
Elbet sevdalar açar, yakındır faslı bahar,
Aşk bahçemiz süslenir, doğar bir nurlu eshâr,
Gönül meftun olursa, bülbül küsmez gülüne.

Aşkın ateşi düşse, yanar kalpte her zerre,
Dert ile yoğrulmadan varılmaz hayır şerre,
Gönül secdeye varsın, toprağa düşsün cemre,
Hakk’a aşkı bilirse, bülbül küsmez gülüne.

Gönül uğraşır sanma, cihanda yalan meşkle,
Bu aşkı çeken bilir, har ol sende bu aşkla,
Bahçıvansız bahçede nasıl yaşanır başka,
Yâr’le huzur bulursa, bülbül küsmez gülüne.

Sensizlik senden yakın, hasret gönül figanım,
Vay çileli aşığım, şem’den beter her anım,
Gülüşe yenik düştüm, dayanmaz vurgun canım,
Sevda nazla gelirse, bülbül küsmez gülüne.

Aşksız geçen ömür der: onsuz olmuşum harap,
Aşk sarhoşu gönlümü mest eylemez hiçbir şarap,
Ruhumuza yansıyan aşk sehrasında serap,
Seven gönül alırsa, bülbül küsmez gülüne.

Kalbe atılmış düğüm, kimse çözemez ipi,
Kar yağsa da dağıma incitmez sert tipi,
Aşk gönülde nazlıdır, anlayamaz emir kipi,
Fatima aşkla yazar, sevda siner gönlüne,
Canda vefa kalırsa, bülbül küsmez gülüne.

..Fatima Ahmet..