Ay Çiçek Bakışlı Kız Şiiri - Fatima Ahmet

Ayçiçek Bakışlı Kız..

Bakışlar tablodaki ahenge odaklanmıştı.
Hafif esen seher yeli,
Güneşin öpücüklerini usulca tendeki yanıkların üzerine kondurmuştu sanki.
Yüzünün her bir izinde bilinmez acılara rastlanıyordu.
Her biri ayrı bir ağıt yakıyordu.
Yaslar farklı renklere bürünmüştü, birazı gün batımının kızılı,
Birazı cennetin yeşili,
Birazı gecenin siyahı,
Birazı da sabahın parıltısıydı.
Sanki gözbebeklerinin ardına saklanmış gizlerde,
Her biri bir çığlık avazına dönüşmüştü.
Bazısı çalılıkların derinliklerinde kendini boğmuştu.
Bazısı ise kendini o çalılıkların tam ortasında bulmuştu.
Yanan ağıtlardan geriye sayısız izmarit birikmişti.
Acılar deryaya dönüşmüş, gözlerden yaş olup akmak için can atıyordu.
Ama damlalar, ayçiçek bakışlarının ucunda asılı kalmıştı.
Bakışlarsa, kirpik aralarında biriken acılarla kayboluyordu...
Güneş de doğmak için sancı çekiyordu o an,
Ayçiçek bakışlı kızın üzerine neşe ve umut saçmaktı tek isteği.
Belki de bu yüzden
Güneş her sabah yeniden doğuyordu,
onun gözlerinde kaybolan ışığı tekrar bulabilmek için...✍️🌻
| Fatima Ahmet