Yağmur saçlarını uzatmış
Düşüyor
Son denilen yere…
Yapraklar savruluyor,
Uçuyor
Son sarıya doğru…
Kabuğundan çıkan tohum
Kozadan kurtulan böcek,
Saklı yasak düşünceler.
Kavuşunca aydınlığa
Dönmeyecek artık geri
Daralmış karanlıklara.
Dünya göz kırpıyor geleceğine
Şaşırmış bir evrendeyim
Nereye varır yaşamlar ve her şey böylece
Güneş yol tutmuş geceye karşı
Tükeniyor yeryüzünün en iyi zamanları
Kaç yıldızı tükettik gecelerde
Durma!
Ya uç hayallerinle,
Ya koş amaç ne ise,
Ya yürü uygun adım,
Ya da git aşık ol
Birisine…
Aşkı çağırıyordu mevsim
Bahar ellerimdeydi
Sen neredeydin
Aşkı çağırıyordu sabah
Güneş yüreğimdeydi
Sen yoktun yine
Kemirir, çürütür bulaşıcımıdır aşk?
Herkes aynı dertten muzdarip
Aynı yolun yolcusu ama yolsuz.
Çaremi, kurtuluş mu sonundaki,
Ya da ne en başından korktuğumuz?
Yetmez mi yaşasak heyecan veren duyguları,
Sen duruyorsun orda
Ben gittim!
Sen yaşıyorsun hayallerimde
Dipdiri
Sen çoğalıyorsun anılarımda
Ama ben bittim…
Hazanın içinde zaman
Zamanın içine hazan var
Bir mevsimi bırakıp gittin
Duygulara aldırmadan
Bir bulutum şimdi
Yerim yurdum yok
Olacak mı? Bilmiyorum
Tamam diyorum
Bu gün
Yarın olacak
Kendi ürettiğim yalana
Kendimde inanıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!