Sus bir günde
Hiç ses etme
Nefes alırken dahi
Gürültü olacak ise
Sen sadece düşle
Nefes alıyor gibi
Zavallı bir Don Kişot'um
yel değirmenleri ile savaşan
fırtınalar ülkesinde
mevsimlere değil
zamana yenilme korkusu üzerimdeyken
ey ruhum azad ediyorum seni
Bu gece duymak istemiyorum ne keder ne de ölüm
Başımı yastığa koymadan.
Bu gece şenlensin hanelerimiz hatta çipil çipil yanan ışıklı sokaklar
Bir bir toplanın meraklanın zile dokunmayın itin girin içeri
Sizi bekliyorum sofram hazır bereket dolu dostluğumsa hayli hayli
Gelin hızlı adımlarla üstünüz başınız varsın dağınık olsun hatta uyku hazırlığında
Serseriyim düpedüz o bildiğiniz tanımda
Üstüm başım olmasa da düşüncelerim aynen öyle
Duraksamayın dedim ya serserice yaşıyorum
Gece olmuş gün tüketmiş kendimi
Umurumda mı olur ki
Evde aş bitmiş yok yok aşk ta gitmiş
Şiir hanım ve biz aynı sofrada iki dosttuk
ve aynı sokakta iki komşu
ve aynı yolda yürüyen yoldaştık biz
Akşam sisini saldı mı dumanlaşan gökyüzüne
ve çıkarken nefesimizi tutarak mahallenin yokuşuna
Sana git demedim diyemezdim
Halatlarımdın limana bağlayan
Sen gittin belki de yavaştan eridin
Parafin kokusu yayıldıkça melankolinde
Sevdim sen sevmedin
Yalancıydı yakınlaşman seviyor sanman
-
Efe Gündoğan
-
Hüzün Çiçegi
Tüm YorumlarÇok guzel yureğinize sağlık...
nuray yıldırım şiirlerinin bir farkı var diğerlerinden bence çok duygulu yazıyorsunuz sanki yazdıklarınızı yaşıyorsunuz ya çok etrafınızdakileri inceliyor araştırıyor yada yaşıyorsunuz sanki ama n eolursa olsun sonuç çok güzel eminim yazdıklarınız yaşadıklarınız duyguları okuyan herkes hissediyord ...