Nuray Açar Şiirleri - Şair Nuray Açar

Çocuk dünyamızı kılmayın gerçekçi
Çokça yer bırakın masallara
devlerin ülkesinde cüceleri
sihirli güçleri olan cinleri
telepatik iletişimle hareket eden toplumların
bedenlerini terk eden ruhların

Şu ümit denen duygu olmasa
nerde bizde yaşama çelme atacak yürek
bir var bir yoksun düş müsün gerçek mi
sormasamda ümidimsin
sıcak içten insanca
bir gün gelirde ümit kuş gibi

Unuttum yüzünü biliyor musun
bana dokunan ellerini
anımsamıyorum bile
nasırlı mıydı yoksa
ince mi kalem tutan gibi
bakışlarındaki derinlik nasıldı

Bana benzeyen nedir
Bir ağaç gölgesi mi
Yoksa bana benzediğini sanan
Bir ağaç gövdesi mi

Nedir aşk?
bizi düşlere iten,
açken tok tutan
üşürken ısıtan
ağlatırken güldüren
aşk tezat duyguların çarpışma meydanı mıdır?

Korkaksın işte haykırıyorum dağlara
Şu geçen aylak kuşlara
Korkaksın sen
Duygularını köreltip kendini inkar eden
En büyük korkaksın

Ağlamak istiyorum
S ı r ı l s ı k l a m,
Omuz da istemiyorum,
bir t a ş v e r i n bana
Üzeri pürüzlü,
Alnımı v u r d u k ç a,

korkuyorum
ben,

korkumu bile bile
yine korkuyorum...

O Biliyor
Niyetinizi
Sözlerinizin altında yatan gerçeği
Rol yapmaya hacet yok
Gelin net olun
Adam gibi

Memleket….

Memleket dediğin nedir?
Görünür gözle taşla toprak mı?
Yoksa, tanıdıklarından, dostlarından
Ve kan bağıyla bağlandıklarından