Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Çok guzel yureğinize sağlık...
nuray yıldırım şiirlerinin bir farkı var diğerlerinden bence çok duygulu yazıyorsunuz sanki yazdıklarınızı yaşıyorsunuz ya çok etrafınızdakileri inceliyor araştırıyor yada yaşıyorsunuz sanki ama n eolursa olsun sonuç çok güzel eminim yazdıklarınız yaşadıklarınız duyguları okuyan herkes hissediyordur ben kendimden çok şey görüyorum yaşıyorum üstüme alıyorum hayat bu herşey insanlar için tüm duyguları beraber yaşıyoruz üzüntüleride sevinçleride