Nuray Açar Şiirleri - Şair Nuray Açar

Gülücükleri topla

Gülücüklerimi topla
değmesin dikenli yüreklere,
Sonra düşlerinde
ağıtlarının önüne koy,

Al yine astım günü portmantoya,
delik deşik oldu üstü başı
bir de yetmezmiş gibi
yenilemeliyim en gıcırından moralimi
sabah olunca hayır bereket niyetine
aba olup sırtıma atmalıyım

hiçbirşeyiz
tuttuğumuz şu kapı kolu gerçek
şu oturduğumuz kanepe de kiri pasıyla
kenarda duran kilidi kırık dolapta
sağ tarafta sineklerin pisliklerini yapıştırıp beneklediği buğulu cam da
biz hiçbirşeyiz

Aymazlık

Altımız üstümüz yalan
Biz insan olan
İnsanım diye geçinen
Şu

dolduramaz isen
b o ş l u k l a r ı n ı
simsiyah kareler olacaktır
y ü r e ğ i n
ve düşüncelerin
k a r a n l ı ğ ı n e f e n d i s i

Matematikten ikmale kalıp
Basit bir soruyu çözemedim
Sordu bana dört işlemi
Yaşam dedim!
Ezberden
Başla dedi hışımla

K ö r ü m y a!
Hiç ç e k i n m e d e n
A t ı y o r s u n
Karanlık k u y u l a r a

Sensiz kalan r u h u m u n

Üzgünüm insani çabamın fark edilemeyişine,
İşlerin akışında verdiğim emeğe,
bir nebze olsun insanların sırtından,
Yükü alma taraftarı olan zihniyetime,

Üzgünüm bunları göremediğiniz için,

Hadi be ciddi olamazsın
O bunu yapacak ha!
İnanmam hayatta
Dediğiniz çok olmuştur

Hani şu saman altından su yürüten

kuşlar özgürlüğümdür
özlemlerimdir görmediklerimin
yer gök ufuk çizgisinde
kuşlar kanat çırpar
içimde bir şeyler kopar
bir kedi çığlığı ile