Hiç hakkım yok ki!
bu yorgun kalbimin büyük mahfina!
hayat yaşanırken;
öyle ya da böyle
onu yıkan eller kına yakmamalı;
kıran diller bayramını etmemeli
Namaz oruç güzel görev bitmiyor
Yan komşu çocuğu aç uyutuyor
Yaradan kalbini her an okuyor
Allaha giden yol gönülden geçer
Oysa çok zor olamazdı kavuşamasakta?
Sefasını sürerek cefasına katlanması
Ruhun onun varlığıyla ve huzuruyla
O allı güllü elbiseyi bir tutkuyla giymesi..
Yoksa daha en başında,
Doğanın ellerine bırakılan mahsuldur kalbim,
O bereketli yağmuruna güneşine muhtacım
Leyla edip yakıp ömrümden ettireceğin kara
Solmaz baharına ayazda kanımı ısıtmana...
Biliyorsun hep çok üşümekten şikayetçiydim ya,
Varlığında yer verirken birden yaralı ruhuma
Hiç birimiz kendimiz için yaşayamadık
aslında yaşamak istemedik
çoğu zaman
hayat yönlendirdi bizi
Gözlerinde parliyor kizgin bir demir,
Sanki dagliyorsun ruhumu
Tehlikeli bu bakis bakis gibi degilki !
Yürekten uzandigini bilseydi
Yüregim ceviremezdi elini geri?
Sen şarkını bestele
Geride kalacak sevdiklerine;
Bende şiir
Belki dinlerler;
Belki okurlar:
dinlemeselerde
uzadıkça umut; demlendikçe;
bilirdim tadı acıya çalardı.
belli bir noktasın da,
gerçeği olduğu gibi kabul etmeliymiş
bekleyişe dur demeliymiş.
-
Uğur Şahin
Tüm Yorumlarkalemine sağlık
“Yere” mim olmadan “yâre” lam olmaz.
Görmemişken bile, yüreğim kaldıramaz.
Cemalini göreyim, cennetten de geçerim
O Kevser şarabını, sonsuza dek içerim.