Isırgan otu acılığında,
Değildir ki acı sözler!
Hiç cana değince yakıp geçer mi?
Delik deşik edildikçe kalpler,
İsyan bayrağını çekmez mi?
Sayısını bilemediği varlığı olsa;
yine ölüm gerçeğini kavramak istemez akıl:
Yıllarca;
dünyanın boş olduğunu anlamayana;
küçük bir mezarlık ziyareti anlatır.
acele etmesen de bir gün bile,
gel keyfim gel dedin mi?
altını pırlantası şöyle dursun
ruhunu saran her ne ise dalı yaprağıyla
bu buruklukla
hadi ordan diyesin gelse de hayata.
Endam cilve değil alan aklını
boşyere kızmanın anlamı var mı
kalbinde gizlesen bilir saklını
uzaktan bakmanın anlamı var mı
cesursa yürekler zincirler kırar
Hiç hakkım yok ki!
bu yorgun kalbimin büyük mahfina!
hayat yaşanırken;
öyle ya da böyle
onu yıkan eller kına yakmamalı;
kıran diller bayramını etmemeli
Oysa çok zor olamazdı kavuşamasakta?
Sefasını sürerek cefasına katlanması
Ruhun onun varlığıyla ve huzuruyla
O allı güllü elbiseyi bir tutkuyla giymesi..
Yoksa daha en başında,
Doğanın ellerine bırakılan mahsuldur kalbim,
O bereketli yağmuruna güneşine muhtacım
Leyla edip yakıp ömrümden ettireceğin kara
Solmaz baharına ayazda kanımı ısıtmana...
Biliyorsun hep çok üşümekten şikayetçiydim ya,
Varlığında yer verirken birden yaralı ruhuma
Gözlerinde parliyor kizgin bir demir,
Sanki dagliyorsun ruhumu
Tehlikeli bu bakis bakis gibi degilki !
Yürekten uzandigini bilseydi
Yüregim ceviremezdi elini geri?
-
Uğur Şahin
Tüm Yorumlarkalemine sağlık
“Yere” mim olmadan “yâre” lam olmaz.
Görmemişken bile, yüreğim kaldıramaz.
Cemalini göreyim, cennetten de geçerim
O Kevser şarabını, sonsuza dek içerim.