Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Eğer gel diyeceksen sevgiliye,
Felekten bir geceyi çalmak gibi
Fenalıklar geçmesin zihninde
Bir zamanlar bucak bucak kaçmıştın
Önce o yürek kapındaki pası temizle.

Dostun filozof olursa,
Bol olmali boş zamanin
Kendi derdini unutup
Onu çözmeye çalışırsın.

12:48 21.11.2015

Asık yüzlü günler mevsimler,
Mutlaka gelir ve geçer.

Güneş doğarken bahtlara,
Dilini küstürüp aşka
Kilitlediğin kalbini

Düşmanın çok olabilir;
Hiç önemli değil:
Yeterki;
içindeki o ses
Dostluğunu fısıldasın.

Saklama ,
Bunu sende biliyorsun.
Bu aralar,
Gözlerimizi sisin bürümesi
Yagmaya
hazir olusumuzdandir.

Bir ganimettir gökyüzü,
paylaştıkça doyamıyoruz.
öyle bir devire geldik ki
anlamak ve görmek istemiyoruz.
ciğerlerimiz bizi borçlu çıkarırsa,
soluyup değerini bilemediğimiz oksijenden;

Öyle bir haldeyim ki;
ne ansızın kapımı çalan olsun
ne de derdime derman olmayı dileyen.
aynam yalan söylesin isterse,
öyle yalanlar duydum ki!
onun ki masum kalır onların yanında.

Evrenin sahibi sonsuz güç varken;
tutarsızca hangi güçten bahsedilirdi?
varsa eğer;
güçlü ve adil bir vicdandan söz etmeliydi:
ya da; öyle oluşa ferasetle gayretten.

Güneşe sevdalanmak ne güzel,
İçinde saklayarak onu çok özel.
Gün yüzümüze hep mi güler?
Çok bekleyen var sırasını.
Evrenin tartısı tartmaz bencillik,
Bu gün gölgesinde daralınan

Hayat okulunda;
hepimiz okuyoruz:
Kimimiz tembel;
kimimiz çalışkan.
Tek gerçek varki;
Hepimizin karnesinde