Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Belkide eldekilerle yetinmeyip;
çok kapıya muhtaç olunur:
o kapıların adına da; zengin denilir:
araya farkı; açan olunur..

Çocuktum o zamanlar:
benim de; belirginleşmemişti yanağımda;
senim de yoktu kalbimde:
meğer eksikliğimi farketmeden
mesutluğun doruğunda olduğumu sanmışım.

Onca kendini kandırışlardan sonra,
zamanı gelmiştir mantık terazini
son bir kez kontrol etmenin.
artık farkındasın herşeyin.
döndüğünde onu affetmen,
onun sandığı gibi;

Farkindasin iste!
Zorlanma,
Karsima gecip
Eski sen gibi bakamayacaksin
Gözlerimin icine.

Bu gün yine hayattayım pes etmedim acılara,
Ayağıma basıp geçtikçe huzur yine ayaktayım
Ona ına da farkındaysan bugün başkayım.
Farkının farkına vardığımda farklılaştım,
Ruhum aydınlandı odama sızan ışığınla,
Bu güçle baş kaldırırım inan dert ordusuna

Kor gibiyken başardım ayrılmayı senden,
bunun nasıl olduğunu anlayabildin mi?
giyindik bize yakışmayan o yas giysisini
şimdi en yakışan rengi giysekte faydasız.

yıkılarak beklediğimi üzülerek düşündüm,

Fazilet sahibi;
Bazen;
suskunluğunda anlatacaktır derdini.
Ona göre;
Konuşmak bozacaktır bu sihri.

Bildiklerini bilmezden gelmek,
karşındakini mutlu ediyorsa
bunun adı fedakarlıktır.

22:46 29.07.2016

Acı çekmeyen yürek olmaz...
Kimisi ağır acıyı; çabuk hazmedendir:
Kimisi küçük acıların;
Altında ezilendir...
Kimisi sesli ah çeken
Kimisi sessiz feryat edendir.

insanoğlu marifetlidir,
bülbül olup şakımasını da becerir,
yılan olup zehirlemesini de.
ama insanoğluna,insan gibi davranmak yakışır..

09:07 07.11.2015