Sen
Bendeki seni okumak istiyorsun
Ben rafta tozlu kalmış bir kitap
Açacak eller uzak
Duy hisset sevgili
Kapa gözlerini
Sen ki benim baharım oldun her zaman doğan
ve özlenen...
rengarengimsin sonunda koyulaşan
Derin ve sessiz gecemsin şafağımsın
gözlerindeki ve dudağındaki ateş güneşten önce değmeli
yakmalı
küçülttüm de küçülttüm kendimi
ne olduğumu kestirebilseydin eğer
gözüne renk
bahçene çiçek
yaşama tutkun olurdum
Hem ben seni beklemiyorum ki
Ben ruhumu yüreğimi
kasıp kavuran aklımın
Dinginleşmesini bekliyorum...
Biz ne zaman ki elmayı yedik
ben toprak sen ağaç oldun;
estikçe rüzgar cennet bahçemiz büyüdü...
Söyle,
Zaman mı girdi aramıza yenemeyeceğim en büyük illet olan...
Yıkıl Git Sen De
çılgına çevirmediyse
ne aklım
ne yüreğim
demek ki
Yitik
bırakmış kendini, yaşamayı
ne çok bencil olmuş
ne kadar da
ŞAŞKIN bedeni,
En masum canlının en kötüsünü biz insanlar yapmadı mı: Darağacı ve Çarmıh...
En masum canlının en kötüsünü biz insanlar yapmadı mı: Darağacı ve Çarmıh...
sana uyanışlarımda Güneş yoktu, sen hep Güneşten önce geldin...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!