Yıldızlar Sönmeden Uyumalı
gece gibi bakardı, elalarıyla,
gecesiydim, uyanmak istemediği sabaha
hem, kim uyanmak ister ki çalınmış yarına
Gece yarılarında doğurduğum adamlar, sabaha aşık çocuklarım oluyor...
Vakit Gece
vakit,
geceyi karanlık eyleme vakti…
tatlı ve kederlidir ölümün sızlanışı sevdiklerimizi uçururken...
o şimdi hafifledi taktığınız sevgi kanatlarıyla uçmakta...
öldüğüne bazen üzülmüyor insan;
asıl üzüntüsü kendinedir; sevececeği bir kişi daha eksiliyor...
benden bir kişi daha eksildi! ! !
yaşamanında ölümünde anlamı sevgidir...
Ah benim geceden kalma yalnızlığım,
Ah benim güneşle batan benliğim,
Ah benim kırık, kederli yüreğim,
Ah benim ağır ruhum,
Ah benim yıldızlara gebeliğim
Duyuyorum alev alev titrediğini
Bağrına basar büyütür yüreğine düşen ne varsa;
sinesine çeker çürütür; kendi yapar Toprak Ve Kadın.
Onda sever Can kaybolmayı Hava Su Güneş
Ateş Ve Kan...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!