SEN YİNE DE GEL
Karanlık, ışığın yokluğu değil; sensizliğimin bir iç mekândır, sevgili...
Benliğime sığamadım kendi kuytumu çizdim, ışığına bakmak yerine karanlığı seçtim.
Parlamayı geçti ruhum yanmayı seçti
Ummadığım vakitte olsa da, sen yine de gel mutluluğunla
SENİN GİBİYİM…
ben, senin gibiyim EY GECE,
kalabalık...
sen yıldızlarını ağdır bana,
ben bendeki ötekileri.
Bağrına basar büyütür yüreğine düşen ne varsa;
sinesine çeker çürütür; kendi yapar Toprak Ve Kadın.
Onda sever Can kaybolmayı Hava Su Güneş
Ateş Ve Kan...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!