Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Ortayadır yazdıklarım
Kendisine uyan alır!
Kâh övüp kâh kızdıklarım
Kendisine uyan alır!

Söz şaire emanettir

Sevdiğim senin uğrunda
Kerem gibi yanacağım
Kor ateşlerin bağrında
Kerem gibi yanacağım

Bir gün çekip gittiğinde

Beni harda koyup çekip de gittin
Son defa yüzünü göreydim keşke!
Bükülmez boynumu büküp de gittin
Muhabbet bağına gireydim keşke!

Hayalin aynada kaldı giderken

Sonsuzluktan gelmişiz, ölüm dönmektir öze
Memleketin altı da üstü de vatan bize
Kesret değirmeninde paramparça oluruz
Birliğe sarılırsak ancak çıkarız düze

Can cananın timsalidir
Tenle ruhun visalidir
Hasret bir köz misalidir
Çeken bilir, çeken bilir

Yedik hayat sillesini

Yandıkça olgunlaştım ben
"Kerem" benim çırağımdır
Aşk çöllerini aştım ben!
"Mecnûn" benim çırağımdır

Yürek yanar, duman tütmez

Sessizce yaşayıp durdun
Kimse seni bilmeyecek
Kendine bir dünya kurdun
Kimse seni bilmeyecek

İnsan kalmaktı muradın

Kırım Başbuğu Mustafa Abdülcemil'e saygı ve hürmetle...

Bozköy'de başlamıştır çileli hayatına
Tam üç çeyrek asırdır Kırım düşer yâdına

NEME LÂZIM

Aydınlık günler için dünü bugünle karın
Gönüllere ektiğin, karşına çıkar yarın
"Kim var?" sorulduğunda, "Biz" deyin bir ağızdan
Neme lâzım fikrini zihninizden çıkarın

Bir zamanlar "eşref-i mahlukat" sıfatındı
Ne çok kirlendin dünya, ne çok bozuldun insan!
Hakk'a ve hakikate yakınlık muradındı
Ne çok kirlendin dünya, ne çok bozuldun insan!

Hapishane gibisin, dünya kalmadı tadın