Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Bin dokuz yüz on dörtte yüreklere har düştü
Mazlumlara karakış, zalime bahar düştü
Maceraya atıldı, muhteris Enver Paşa
Hain Moskof'a değil, teslim oldular kışa
Karakış yürütmedi üçüncü ordumuzu
Derin yaslara boğdu bu cennet yurdumuzu

Beride ayrılıklar, ötelerde vuslat var
Dizinde uyuyanlar, uyansın Sarıkamış!...

Azık etmiş yiğitler hasreti yüreğinde
Hüzün artıklarıyla doyansın Sarıkamış!...

Sen sen olmaktan çıktın, evvelden hastın gülüm!
Sevdanın kemendini boynuma astın gülüm!
Ölüm döşeğindeyim, dudaklarımda adın
Aşk diye zehir verdin, ne idi kastın gülüm?

Dönüp gençlik çağına...
Girmişim yâr bağına
Konuşlanmış yüreğim
Hasretin otağına

Gölgemdir dağda gezen

Aklıma düşünce sevdanın gülü
Beni bende koyar sana koşarım
Gülüşlerin vaha eylerken çölü
Gönül sarayımda mesut yaşarım

Sesinle şenlenir viran bağlarım

Kınama sevenleri, sevdanın yaşı olmaz
Ezel-ebet arası, sonu ve başı olmaz
Eşsizdir, emsalsizdir sevenin nazarında
Sevilen kusursuzdur, dünyada eşi olmaz

Hizmet yoksa hezimet var
Sevdası olan yorulmaz
Çalışana her nimet var
Sevdası olan yorulmaz

Haklı, çalışan kişidir

Hazan hüzne gebedir, bahar ettik kışları
Gerdik aşkın yayını, hedefe ramak kaldı
Hicranın çeşmesinde sel oldu gözyaşları
Senden bana yadigâr saçlarımda ak kaldı

Şimdi bir tam etmiyor bizdeki iki yarı

Yemeyip yediren, içiren sevda
Yürek sofrasında aş misalidir
Sıladan gurbete göçüren sevda
Gönül göklerinde kuş misalidir

Ferhat'a dağları kazdıran sevda

Bu baş ne çok isterdi göğsüne yaslanmayı
Sevda yağmurlarında bir ömür ıslanmayı
Yâr yolunda harcadım ömrümün baharını
İstemezdi bu yürek hüzünle puslanmayı