Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Organ bütünlüğü yok, cisimler belli değil
Mehmet midir, Ökkeş mi? İsimler belli değil
Anılar tuz buz olmuş, resimler belli değil
Hasat vakti gelmeden bağlar bozuldu şimdi
Yol ikiye bölündü, dağlar bozuldu şimdi

Ayrı gayrı bilmeyiz; ben, sen, o yok; biz varız
Bütün yaratılmışlar tek bir insan gibidir
Âlemin gözbebeği, yaratılana yâriz
Bütün yaratılmışlar tek bir insan gibidir

Kem sözden uzak durup sözü balla karalım

Ruhu ilmek ilmek nakışlarsın sen
Nice karlı dağlar, beller aşansın
Başaranı sever, alkışlarsın sen
Yarınlar seninle mutlu yaşansın

Bilginin yolunda koşar durursun

Üstüme abanırken hayallerin akını...
Çıktın göz menzilimden, uzak ettin yakını
Şimdi nerde arasam bulmak müşküldür seni
Bir ömür huzur verdin, ödeyemem hakkını

Kalabalık ortasında
Bir tenhalık var içimde
Gönlüm bir gurbet yasında
Bir tenhalık var içimde

Sağımda, solumda insan

İntizarın okuyla kalbimi delip geçtin
Ben gözyaşı dökerken sen bana gülüp geçtin
Şimdi hayalin bile çok uzaklarda kaldı
Bir varmış bir yokmuşsun, gönlümden gelip geçtin

...Trabzon'a, kalemin aşkıyla...

Karadeniz'in incisi
Biz bu şehri böyle sevdik
Gönüllerin birincisi
Biz bu şehri böyle sevdik

Kesrete bakıp vahdeti
Gören gözler gerek bize
Baharları müjdeleyen
Yorgun güzler gerek bize

Haramlardan beslenmemiş

Gönül yaylasının karlı dağıdır
Milletin inleyen sazıdır Veysel…
Muhabbet gözesi, sevgi bağıdır
Mevsimin baharı, yazıdır Veysel…

Aşkın çağlayanı, akar da durur

Hoşgörü, tahammül; esamisi yok
Biz ne zaman, nasıl bu hâle geldik?
Dil dillikten çıkmış, zehirli bir ok
Biz ne zaman, nasıl bu hâle geldik?

Yetimi kayıran, gözeten yoktur