Bırakıp gideceksen eğer sus duyulmasın sesin
Bir vedaya daha dayanmaz bu yorgun nefesim
Sözlerinin altında kalan bu gönlüm kırılmasın
Sensizliğe giden bu yolda, bir fırtına kopmasın.
***
Bırak anılar kalsın, geride sen bir gölge gibi geç git
İlâhînin kelamıdır sözlerinden dökülen
Bir çağ gönülden göğe varır her nefes
Nebi oldun alemlere sultan kılınan sen
Ey resul hoşgörü deryası, gönül sultanı
Gel ey Muhammed yoksun kaldı dünyamız
Gel ey Muhammed mahsun kaldı müminler
Bulutların resmi yansırken göle
Bülbül feryadından gül gelse dile
Sen elinde bakraçlarla inerken suya
Üstünde yürüdüğün yol olasım gelir
Gözyaşımız süzülürken yanaklardan
Her biri ayrı hüzün taşır kendi içinde
Her damla, ayrı bir hikaye anlatır gibi
Yürek acısını, hüznü, kederi, özlemi
🌟💙🌟
Buğulu bir damla düşer gözlerimizden
Aşkın ateşi, narı gönüllerde başlar,
Duygular izler, aşk dolu bir patikayı
Ruhun, bir serenat gibi titretir seni
Kalbim ritim tutar, aşk melodisinde.
Gül yaprakları düşer adım, adım,
Alemde Halik, sularda balık
Kâinattadır milyonlarca varlık
Bir görsen, bilsen gökyüzünü
Nizam ile döner onca kalabalık
Havada nem, rızada var dem
Yaşayıp dile getiremediklerimizdir
Gönüllerimizde ki onca ağır yükler
Asıl sorun yaşamak değildir aslında
Yaşarken unuttuklarımızdır dostum
Deliye akıl vermişler denize atmış
Gökyüzü duman, duman
Bakın ateş düştü her yere,
Yanıyordur bütün canlılar
Dağ, taşlar kavrulur alevle
***
Toprak yanar yaprak titrer.
Umutlarım kaldı köy yollarında baka kaldım hasretle
Sevinçlerim mutluluklarım kaldı çocukluk hayallerim
Gurbet cömert davranmadı bize naçar kaldık köylere
Kırıldık cam kırıkları gibi savrulduk her birimiz bir yere
Hele bakın şu bülbüle altın kafeste ahu zar eyler
Sıla uzakta hayali hafızamda kaldı
Elimden kaydı bir avuç serinlik gibi
Hasretiyle tenimi okşayarak geçti.
Toprak esaret istemez özgür kalsın
Özgür kalsın hep fidanlar, insanlar
🌟💙🌟💙
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!