Nevzat İncedere Şiirleri - Şair Nevzat İ ...

Koymuşum bu yola başı çatlamış bak sabır taşı
Boş vermişim yaşı başı unuttum dostu arkadaşı
Kabullendim kaybettim seninle girdiğim savaşı
Arkamdan döksen de her gün dolu gibi göz yaşı
Kıymet bilmedin ben öldükten sonra bu neye yarar

Dosta doğru gidesim var ama yol hazan
Canım bir dost ister bir muhabbet bazen
Gönül dergahında hasbihal olsaydı şu an
Nahoşluk var bedende hiç canım istemiyor

***

Ölüm sensizliğinin yankısı, derin mi derin,
Toprak ağlıyor, gökyüzü hüzünlü ve serin
Bir millet kan içinde, bir ümmet suskun,
Vicdanlar mı kurudu, merhamet mi soldu?
🌟💙🌟💙
Gözlere mil mi çekildi, kulaklar mı sağır,

Bir yeni yıl ağacı karlı bir havada Kafkas türküleri söylüyor.
Yaprakları karla kaplı yatağı toprak yorganı ayazlar örtüyor
Siz sırça bir kara toprakta bir yeni yıl ağacını kesmeyin ölür
Dokunmayın ona ne ekmek ister nede aş bin yıl ömür sürer
Büyürsen sen dünyamız yeşillenir senle umutlarım büyüyor

Biz aslında iki maviyiz biri gök biri deniz
İki devran arasındayız imtihandır yolumuz
Derya da yüzen biz yunusun karnında ki biz
Kara topraklara gömülse de naçiz bedenimiz
Gök yüzünde uçacak olan bir melektir ruhumuz

Doğruyol köyünde bir ağaç altındayım
Yaprakları hışır, hışır yaşam dolu dalları
Gözlerimde dans ediyor güneş renkli ışıkları
Her bir ışık, farklı bir hikaye anlatıyor sanki
🌟💙🌟
Bir kuş ötüyor, sesi, melodisi nağmesi hoş,

Kurur ırmaklar, akmaz sular vadiden
Yeryüzü yağmurları bekler umutla,
Kuraklık kıtlık yokluk omuza, omuza
Biz umutluyuz, yağmur belki payıza

Ey insan, doğaya, davranma umarsızca

Alemde Halik, sularda balık
Kâinattadır milyonlarca varlık
Bir görsen, bilsen gökyüzünü
Nizam ile döner onca kalabalık

Havada nem, rızada var dem

Mutluluk içimden geçerken bile ürperdim
Sevincimin gölgesinde bile bir sensizlik vardı
Gülüşlerimin altına sakladığım sızıyı sen bildin
Sen der gibi bakıp
Göz ile yaralarıma dokundun

Gökyüzü duman, duman
Bakın ateş düştü her yere,
Yanıyordur bütün canlılar
Dağ, taşlar kavrulur alevle
***
Toprak yanar yaprak titrer.