Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak dedin
İstiklalden, istikbale hep birlikte yürüdük
Gelişmeyi, bilimi, teknolojiyi, medeniyeti
Halka hizmet etmeyi makus talihi yenmeyi
Küllerinden doğmayı biz seninle yaşadık.
Köhne yapıdan üç yol kavşağına bakardı penceremiz
Ya doğduğumuz yılların gazabıydı ya da o zor yolların
Yine de sormazdık bunun hesabını kimselere bilmezdik
Sormazdık bunca çaresizliğin sadece bize mi ait olduğunu
Gün ışığı pencereden içeri vurur acılar yüreklerde kururdu
Soramazdık kimseye her nedense kader bildik nasiptir dedik
Gecenin sessiz tanıkları pencerelerimiz
Hüzünle dalar geceye içeride ki loş ışıkla
Gökyüzü karanlık sokaklar sessiz, sakin
Sokak lambaları titrek solgun ve durgun
Zaman kemale ermiş gibi o kadar olgun
🌟💙🌟
Hayat omuzuma çöker, bazen ansızın
Bazen tenime hafif bir rüzgâr gibi dokunur.
Sevincimin içinde bile bir gölge var gibi
Kimselere söylemediğim bir kırgınlığım…
Hüzün geldi mi tanırım onu ben artık,
06 / 03 / 2021
Hele bir sorsana bana kardeşim
Hele sorsana bana nasılsın diye
Memleket gibiyim memleket gibi
Her yanım düşman her yanım çıyan
Her sabah seni bulmak maksadıyla uyandım hayata.
Çaresizliklerden ümit aldım gururuma, gelecek dedim
Bu beklemelerim de bil ki sana asla kızmadım bilesin
Bu arada bana yaptığın birçok olumsuzlukları unuttum
Buluşmamızda ki bekletmelerini unuttum kavgalarımızı
İnsan dediğin, iyi ile kötünün karışımıdır,
Bir eliyle merhametle, merhem sürerken,
Diğer eliyle gizlice kaşıyıp kanatır yarayı
Sevgi diye yaklaşır, nefret ile boy gösterir
Çoğu zaman nefreti saklıdır zihinlerinde
Çabala, kazan, ne istersen yap,
Altından yaptırsan da yıkılır taht.
Ömrün bir yolculuk, iyi hesap yap
Her şeyden önce insan olacaksın.
***
Kibirle yüksel sen, gururla övün,
Sen bir bahar günü gül yüzüme anne mevsimler yenilensin
İki kalp iki gönül, iki gönül bir olunca mevsim çiçekler açar
Gül açsın gönüllerde geçmişe geleceğe en güzel vefa olur
Kapatma kapılarımızı aç kollarını güneş edasıyla sar sarmala
Örtme üstümü geceleri sen yanımdayken senin nefesin yeter
İstanbul gibiydi gözlerin derin ifadelerle bakan
Bin asrın ötesinden gülüyordu güneş gibi aydınlık
Caddelerinde duyuyordum ayak seslerini uzaktan
Üstüme geliyordu o şuh gölgen ben üşüyordum
İstanbul gibiydi gülüşün fatihin karşılandığı gün gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!