Neredesin Sen Şiiri - Yücel Özkü

NEREDESİN SEN
Gönlüm hep seni arıyor, neredesin sen?
Sessizlik, adını eşiğime işliyor.
Akşam, yüzünü karanlığa emanet ediyor.
Yüreğim, adının yankısıyla uyanıyor.

Rüzgâr, sustuğun yerden
İnce bir ürperti getiriyor.
Ay, gecenin kırık aynası.
Yüzünü arıyor bütün yansımalar.

Bekleyiş, taşa işleyen su gibi
İçimde derin ve sessiz akıyor.
Her saat, senden eksilen bir ömür;
Her nefes, adını içime oyuyor.

Bir gün sesin değerse kalbime,
Karanlık, kendi sessizliğini unutur.
Gelmezsen de bil; ömrüm boyunca
Adın, sessizliğin içinde yankılanır.

YÜCEL ÖZKÜ
19 Temmuz 2026/06:03