NEREDEN BİLECEKSİN
Nereden bileceksin,
Akşamın eşiğime bıraktığı sessizliği.
Sönmeye yüz tutmuş bir ışıkta
Adını içime işlediğimi.
Nereden bileceksin,
Rüzgârın hangi harfi senden getirdiğini.
Her mevsimi bir bekleyişe çevirdiğimi,
Suskunluğu içimde büyüttüğümü.
Bir akşam vakti,
Göğün kırık ışığı avluna iner.
Bir kuşun kanadında kalan sessizlik,
İkimizin de izini taşır.
Bir gün aynı göğe bakarsan,
Benim sustuğum maviyi hatırla.
Bazı vedalar gider,
Bazı bekleyişler kalır.
Nereden bileceksin...
Ben seni unutmadım;
Adını konuşmayan zamanlara
Usulca emanet ettim.
YÜCEL ÖZKÜ
1 Ağustos 2026/19:40
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 19:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!