Nefes Aldığın Şehir Şiiri - Yücel Özkü

NEFES ALDIĞIN ŞEHİR
Seni soluyan şehir ne kadar şanslı,
Sokaklarında adın dolaşır usulca.
Bir rüzgâr dokunsa pencerene geceleyin,
İçime düşer o an, sessiz ve savrulunca.

Gözlerin değdiğinde susar kalabalıklar,
Bir bakışınla durur zamanın gürültüsü.
Ben sende eksilmiş bir hikâye gibi kalmışım,
Her satırında yeniden yazılan düş gibi.

Adınla açılır içimde kilitli kapılar,
Yokluğun bile bir şiir olur içimde.
Ve hangi yöne dönsem ne yana varsam,
Kalbim yine sana çıkar aynı izde.

YÜCEL ÖZKÜ
24 Haziran 2026/05:49