biz o geminin yüzerken, arkasında bıraktığı izi sevdik. kıyıya kadar ulaşan köpüklü dalgalarını sevdik. biz '' geleceksin'' diye umutla beklemeyi sevdik, mevzu gemi değil ki :)
İnsan hayatını açıklayan güzel sözlerdendir, zira ömür de aslında su üstüne yazılmış bir yazı gibidir.. Yaşananlar , dünyevi hırslar, tatminsiz egolar, mutluluklar, hüzünler….. Hepsi suya yazılan yazı hükmündedir. Bir anda varken , bir anda yok olurlar.. Ancak nesilden nesile devredilecek bir eser bırakanlar , zamanın yıkıcı akışına karşı baki kalacak bir şerh düşmüş olanlardır..
Ne yani başka alternatif mi var ? İsteyerek ya da istemeyerek elimiz mahkum seveceğiz. E gelecekte Ay’da hayat, Mars’da toprakk… Venüs’te yaprak…… Geçiniz efendim geçiniz. Gelecek ne zaman gelecek ki, Gün, bugünkü gün…
İnsan bazen ne yaşadığını değil, o anı kiminle ve '' hangi kalple '' paylaştığını hatırlar. asıl bakî kalan, anının kendisi değil, bıraktığı hissiyattır :)
özünde, insani bir duygu ve dozunda tutmak şartıyla olmalıdır da.. ancak ipin ucu kaçarsa ,zihne sığdıramadığımız, göğsümüzün ortasında bir ağırlık olarak hissettiğimiz o duygunun esiri olmak, insanın kendi özünden uzaklaştığı o karanlık eşik haline gelir. mantık ,anlamı da yoktur dese de o canavar , varlığıyla insanı kemirmeye yeter.
biz o geminin yüzerken, arkasında bıraktığı izi sevdik.
kıyıya kadar ulaşan köpüklü dalgalarını sevdik.
biz '' geleceksin'' diye umutla beklemeyi sevdik,
mevzu gemi değil ki :)
İnsan hayatını açıklayan güzel sözlerdendir, zira ömür de aslında su üstüne yazılmış bir yazı gibidir..
Yaşananlar , dünyevi hırslar, tatminsiz egolar, mutluluklar, hüzünler…..
Hepsi suya yazılan yazı hükmündedir. Bir anda varken , bir anda yok olurlar..
Ancak nesilden nesile devredilecek bir eser bırakanlar ,
zamanın yıkıcı akışına karşı baki kalacak bir şerh düşmüş olanlardır..
Ne yani başka alternatif mi var ?
İsteyerek ya da istemeyerek elimiz mahkum seveceğiz.
E gelecekte Ay’da hayat,
Mars’da toprakk… Venüs’te yaprak……
Geçiniz efendim geçiniz. Gelecek ne zaman gelecek ki,
Gün, bugünkü gün…
İnsan bazen ne yaşadığını değil,
o anı kiminle ve '' hangi kalple '' paylaştığını hatırlar.
asıl bakî kalan, anının kendisi değil, bıraktığı hissiyattır :)
uçmak gerek..
yürümekle bitecek gibi değil...
insan..
tercihleri..
sonuçları..
sel bitse de kumu kalır derede :)
özünde, insani bir duygu ve dozunda tutmak şartıyla olmalıdır da..
ancak ipin ucu kaçarsa ,zihne sığdıramadığımız, göğsümüzün ortasında bir ağırlık olarak hissettiğimiz
o duygunun esiri olmak, insanın kendi özünden uzaklaştığı o karanlık eşik haline gelir.
mantık ,anlamı da yoktur dese de o canavar , varlığıyla insanı kemirmeye yeter.
1 gün de olsa,
sadece yaşamak yetmez, dedi kelebek...
gün ışığı, özgürlük ve küçük bir çiçek de gerek :)
bazen o 'AN' çok özeldir, güzeldir..
asla unutulmaz sonsuzdur...
akla ve kalbe kazınmış izdir...
AN-ımsandıkça bile tebessüme sebeptir P
henüz batmadık ama gemimiz titaniğe özenmiş gibi :))