Geceler Ağlar Anne Şiiri - Yusuf Bitim

Burada geceler ağlar anne, gündüzümüze ağıttır.
Güneşimizin kaybı ağır, ay ise sorgusuzdur.
Ne bizi gören cevap bulur, ne de soran bizden olur.
Her mahkûm, cezasını önce gün saymakla sahiplenir.
Saysan da gün geçer, saymasan da ömürden geçer.
Cezam yok diyene, ‘’Allah sabır versin’’ denilir.
Mahkûmsan cezalısın. Cezalısın anne. İster bir yıl ister bin yıl,
Cezalısın

Duvarlar bizden önce, gelenin gidenin hesabını tutar.
Muhasebemiz tutulsa, tırnak kırıkları yetişmez anne, yetişmez vallahi.
Müebbede nikâhımızı kesmişler, imzamız yoktur anne.
Sevgili diye katili, caniyi vermişler hayırımız yoktur.
Kalem kırılmış bir kere cezamız çoktur.
Her günümüz yarınsız anne, yarınsız.

Yüreğimizde bayrak dalgalanırken özgürlüğe doğru,
Kuşlarımızın kanatları kırılmış düşeriz, varış yok bizde.
Gitmenin adına volta demişiz, bir iki gider sonra duraklarız.
Bunun sonu yok anne yok, vallahi yok.

Daldığımız türküler sevdaya götürse de bizi,
Dargın bakışlar karşılar sözlerimizi.
Haykırmak mı ne zaman sustuk anne!
Ne zaman yağmurlarımız dindi!
Ne zaman baharlarımızda çiçekler bitti!
Ne zaman anne, ne zaman!
Bugün 145.günüm bakma saydığıma, güneşlerim hep batık.
Gecelerim ağlıyor artık.
Sana yazdığım şiirimin son sözleridir,
Ben günümü sayarım, sen ise bekleme beni anne.
Bekleme.

Yusuf Bitim