Kültür Sanat Edebiyat Şiir

AL-İ İMRAN 92:
Siz sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe iyiliğe eremezsiniz.

AL-İ İMRAN 79:
Hiçbir insan için o salahiyet yoktur ki, Allah ona kitap versin de sonra onlara:’’Allah’ı bırakıp bana kulluk edin’’ diyebilsin. Fakat kitap öğrenmekte olduğunuz için ve ders alıp vermekte olduğunuz için ‘’Rabbaniler olunuz’’ der.

AL-İ İMRAN 75:
Ehl-i Ktap’tan öylesi vardır ki, ona yüklerle emanet bıraksan onu sana eksiksiz geri verir. Yine onlardan öylesi vardır ki, ona bir dinar emanet etsen tepesine dikilip durmadıkça onu sana geri vermez. Bunun sebebi; Allah’a karşı bile bile yalan söylemeleridir.

AL-İ İMRAN 55:
Ey İsa! Emin ol ki; ben seni eceline yetireceğim ve seni bana yükselteceğim ve seni inkar edenlerden temizleyeceğim ve sana tabi olanları kıyamet gününe kadar o inkar edenlerin üzerinde kılacağım.

AL-İ İMRAN 52:
Hz.İsa: Kimdir benim Allah yolunda Allah dinin yardımcıları?

AL-İ İMRAN 31:
De ki: Eğer siz Allah’ı seviyorsanız hem bana uyun ki, Allah sizleri sevsin ve suçlarınızı mağfiretle örtsün. Allah; bağışlayandır, esirgeyendir.

AL-İ İMRAN 26:
De ki: Ey mülkün sahibi Allah’ım! Dilediğine mülk verirsin, dilediğinden mülkü çeker alırsın ve dilediğini aziz edersin, dilediğini alçaltırsın. Hayır, senin elindedir. Muhakkak sen herşeye Kadir’sin.

AL-İ İMRAN 19:
Doğrusu Allah katında din İslam’dır. O kitap verilenlerin ihtilaf etmeleri ise ancak kendilerine ilim geldikten sonra aralarındaki hasetten ve ihtirastandır.

AL-İ İMRAN 7:
Muhakemata dair ayetler Kitab’ın aslıdır. İlimde yükselenler, derinleşenler ise deler ki: Biz ona inandık, hepsi Rabbimizden. Bununla beraber özü temiz olanlardan başkası düşünemez.

AL-İ İMRAN 3,4:
Allah, daima ütündür, intikam alıcıdır.