Kültür Sanat Edebiyat Şiir

...gitmekle gitmiş olamazsın;

gönlün kalır,

aklın kalır,

anıların kalır..

geliyorum
kapıda duruyor soluğum..

gidiyorum
eşikte ayak izim..

...eski günlerine geri dönebilse keşke;
edebiyatın, mizâhın, ç/atışmaların, övgünün ve yerginin zirve yaptığı o şâşaalı günlere..
terimler altında eski profilleri bulup ziyaret etmeyi meşgale edindim günlerdir..
kimisi kapısına kilit vurup gitmiş,
kimisi tüm o güzelim kelimelerini de toplayıp hiç varolmamışçasına gitmiş,
kimisi öylece bırakıp, belki de umarsızca gitmiş..

bazı kapılarda uzun kaldım, bazısında kalakaldım..
bazısında yüzüm aydınlandı,
bazısı kalbimi bulandırdı..

pervazlarda biriken tozların
ve sarkan örümcek ağlarının şahitliği ile
sözün özü;

bir âfet sonucu enkâza dönmüş,
metrûk ve gri bir şehir şimdi burası..

... herkesin yalanın saçlarını okşadığı yere;
fakir, boş, ziyâretçisiz, mânâsız ve insansız
şehrime
geri döndüm..

...ben

kendimin kardeşi

ve ruhumun yoldaşı..

...çağırdım kendimi

tüm ziyânlardan!

...unutmanın besmelesi..



“...seni bir unutuluşa bağışladım
ama
sen hiç
affedilmeyeceksin! “

“…her gülün ziyânı

neden kokusu kadar..”

...“acı geçiyor /

acı geçiyor /

acı elbette geçiyor /



acı çekmiş olmak geçmiyor.”

...sokağa karıştım kökünden sökük goncayım artık
yol kenarı azıcık, bir az tomurcuk
dibe çökmüş özlemlerimle tavşan kanı biraz, az bir âşık

anne gel sar çıvgınlarımı, topla beni eve katla
camdaki şarkınla demle beni, fesleğenlerle süsle
beni şekerle, karıştır elinle ev içir bana anne

sokağa çıktım soğuk çalan taçyaprağıyım terim yorgun
geri çekilmiş özlemlerle biraz boşluğum, bir çok ayrılık
biraz çatı biraz saçak altıyım, kopuk dökük goncayım
artık

anne gel silkele tozumu, dür beni göğsüne katla
yine büyüt harfle ninniyle, üç gün üç gece uyut
beni hayatta yatır anne gözünün önüne
kalın bir ev içi ser üstüme..