Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Sigaramı mavi bir hüzün kaplıyor
Gözlerim yağmura yakın..
Bir acı şarkı dudaklarımda.
Hüzzam mı hüzzam!
Sen duymuyorsun.................................

Yavuz selim han bir pazar yerinde gezerken bir tezgah görür.
tezgahta birçok keklik vardır.
1 i hariç hepsinde 1 akçe yazarken o 1 tanesi 100 açdir. merak eder sultan bu neden 100 akçe?
satıcı sultanım bunun ötüşü farklı bu ötünce diğerlerini kendine çeker bu sayede bir çok keklik yakalarız der.
o gazi hünkar 100 akçe verir ve kekliği alır.
yanındaki vezirler ne yapacak diye merak içindedir. hünkar kafesi açar ve kekliği çıkarır anında kafasını koparır.
yanındakilere döner derki:KENDİ IRKINA İHANET EDENİN SONU BUDUR......................................................

Mevlanaya sormuşlar
o kadar okursun
o kadar yazarsın
ne bilirsin?
mevlana: haddimi bilirim demiş...


artık sizde haddinizi bilin...............................................

Ey gönlümün sol yarısı
aklıma koydum seni
aklım almadı
yüreğime bıraktım
sana doymadı.........................................

evvel zaman içinde
yedi kat göklerin bir yerinde
kalu belada
sayısız insan ruhu içinde
yalnızım...............

Şu iflas etmiş dünyada en geçerli para birimi
kendin gibi bir insanla paylaştığın duygularındır.............................................

Bizim canımıza geIsin
senin bedenine geIen ağrı..........................................

Aklın yoksa yandın,
ya kalbin yoksa
o zaman sen zaten yoksun ki.................................

Cahil kişi gülün güzelliğini görmez,
gider dikenine takılır.........................................

Bir daha dünyaya gelsem
Yine seni severdim
Beni üzesin diye
Beni deli divane edesin diye
Biliyorum
Sen de bir daha dünyaya gelsen
Yine beni sevmezdin
Kahrımdan öleyim diye......................................