Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Derindi düştüğüm kuyu..
Çok karanlıktı..
Çok seslendim sana..
Duyuramadım.......................

'....Hadi ansızın çık gel
Beraber dağıtalım hüzünlerimizi
Bir bardak çayın buğusunda...'........................................

Pasif bir içiciyim ben…
Karıştın yine atmosferime…
İstemeden soluyorum seni…
Çünkü
Kalbime iyi gelmiyorsun sen…
Arada bir içiyorum ama
İçime çekmiyorum artık seni…
Sadece, dudak tiryakiliği benimkisi…
İçiciden daha çok,
Satıcıyım artık ben…
Kapı kapı dolaşıyorum…
Yaşamasın bunları kimse diye,
Bana yaşattıklarını birer birer anlatıyorum.
Ayıltmak için aşka susamış, inanmışların,
Dudaklarını aşk acısıyla ıslatıyorum…
Şiirlere sarıp seninle olan anılarımı,
Yok pahasına satıyorum…...........................................

Kalbimi saklıyorum.
Göğüs kafesime hapsediyorum hislerimi,
Ve ansızın yalnızlaşıyorum.
Içimde bir tek sen.
Dışarıda çok silik ses var.
Penceresini açıyorum hevesimin.
Bakıyorum, insanlar çok afacan...
Dikkatsiz ve vefasız.
Bense kırılgan bir kelebek.
Tutup yüreğimi,
Çok yükseklere bırakıyorum.
Erişemesinler istiyorum.
Diriltip ruhumu,gönlümü gizliyorum.
Ve usulca oturuyorum eksikliğinle............................................

Siyah sicimi andırıyor
Yağmur
Sıkıyor boğazımı
Kapatıp gözlerimi
Dillendiriyorum niyazımı
Rabb'im
Bu tufanı durdur.....................................

yoruldum usta! ! !
inip iteklesek de;
gitmiyor bu külüstür bu yolda...
caddeler s/ağır,
ve sığ deniz bu yollar bu ihti/yara! ! !
sızım sızım sızlıyor tabanları,
eski püskü,
yırtık sökük,
yamalı urbaları...
dök benzini usta dök! ! !
benzi kavrulsun bu külüstürün...
ya da boşver sen külüstürü benzini,
sök al şu ihiyarın kalbini,
her gece isyana uyanıp,
her sabah yeniden yatmasın,
buzdan tabuta...
anasonla yıka kefeni usta,
yok anasının gözü deme! ! !
son istek bu nasılsa...
yaşadık! ! !
sevdiklerimizin kokusuna hasret,
bari anason kokusu kalsın burnumuzda..................................

artık gidiyorum.....
bir türlü göremediğiniz
belkide görmek istemediğiniz
her defasında büyük umutlarla sunduğum
kırık dökük merhabalarımı topluyorum
kimse içişn harcamadığım
hırçın elvedalarımı
suratınıza çarpıp gidiyorum.................................


artık gidiyorum
Ne Yeni Doğacak güneşi alıyorum yanıma
Nede Gece Umut Verecek Dolunayı
Sadece Elimde Bir Tesbih
Cebimde Bir Paket Sigara...
Hatta Bu Agustoslarıda Size Bırakiyorum...
Yüzüm Dönük Zemheri Aylarına
Dönüp Birkez Bile ardıma Bakmadan Gidiyorum...

Artik Gidiyorum...
Melankolik Duygularımı Gömüyorum Yüreğime
Belki Hiç Bilmediğim, Bilemeyeceğim Uzak Diyarlarin kasvetine
Kalanları Oldugu Gibi Bırakmıyorum..
Herseyi kırıp döküp
Dostca Uzattığım Ellerime Tutusturdugunuz Kaktüslerle
Bütün Hırçınlıklara Baş Kaldırarak
Yasanacak ve Yasanmış
Bütün Aşklara Meydan Okuyup
Omzuma Astığım Ceketimle
Muzdarip Bir Halde
Yola Koyulup Gidiyorum.................

Artik Gidiyorum...
Acıklı Ve Aglamakl Bir Bulut Bırakıyorum Sizlere...
Hani Olurda Gün Gelir
Göz ucunuza Silüetim Temas Ederse Eğer..
Yitirilen Bir Benliğe
Sahte Gözyaslarinizi Dökmeyin Diye
Kaç Kez Daha Ölmem Gerekiyor Bilmiyorum...
ama Kalan Son canımı alıp
Gidiyorum..................................

Gel seninle bir daha ağlayalım;
yaşanmışlara,
yaşanmamışlara
bir de hiç yaşanmayacaklara.........................

Şiirdir kişiyi kurtaran,
Bu karanlık,
Bu yalnızlıkla, berbatlıklarla dolu evrende..................

eğer beni kaybedersen bir daha bulamazsın.

söyle o açgözlü kalbine
rahat batmasın.......................