Gururum mani oldu aşkımı söylemedim İçim hasretle yandı, gitme kal diyemedim Yazık ,gururum için kendi kendime ettim Bu hayat kumarında ben aşkımı kaybettim...
Emrindeyim komutanım Savaş bitti Kalbin bütün burçlarına siyah bayrak çekildi... Ne tuhaf Böyle yaşar gibi yapmak Konuşur sevişir gülüşür gibi Yaşarken kendimizi dışarıda bırakmak Kırmızıdan evler yapmak Kiremitler çatılar üstüne tahta bir kuş bırakmak Ama hiç ıslık çalamamak Ormanı sevmek Ama ağaçtan korkmak Ne tuhaf Hem fail hem kurban olmak Üstelik olay yerinden uzaklaşamamak Ne tuhaf Hem üzüm kalmak hem şaraba inanmak Emrindeyim komutanım İkinci bir emre kadar ertelendi hayat İç savaş hala sürüyor Kan revan içinde bir provada Giyiyorum kostümümü Geciktimse bağışla Buradayım komutanım Kıyamet taburunda.......
Gitsin.. .insanlar gitsin.... kediler köpekler gitsin.... bugün herkes gitsin... bulutlar gitsin...yağmur gitsin... güneş gitsin... kirpiklerime değen hayallerim mecburiyetlerim gitsin... İstediklerim , vazgeçtiklerim yaşadıklarım gitsin... hiç şiir yazamayayım mesela ellerim gitsin.. gözlerimi tutsun ellerinden ayaklarım gitsin... kırgınlıklarımı alsın kalbim gitsin... geri kalan ne varsa bir anda gitsin..... toplanmış pazar pisliği gibi kalsın ruhum... çöpçüler gelsin..... korkma sende gidebilirsin.....
Giderim.. .insanların ruhu duymadan.... bavulsuz vedasız.. düşüncelerimden silerim... ne yerleri kalır hayatımda... ne adları kalır hafızamda.... giderim usulca tek harf çıkmadan dudaklarımdan... kimse anlamaz bile sessizliğimin veda olduğunu... öyle bir giderim ki.... kalsa kalsa gidişim kalır benden geriye hediye....
Mevsimsiz vedalarım olur benim.. veda ederim... ardımda bıraktıklarım olur bazen.. .bazende ardımsıra gelenler.... kör olurum bazen önümü bile görmem.. .delidolu günlerimde olur... herşeye bir boşvermişlik..... sonrasında alırım yalnızlığımı da çekilirim şehrin en kuytusuna..... çığlıklar savururum her bitişte her geri gelişte.... severim bazı zamanlar ama nefretlerimde olur...susarım.... bilirim konuşsam ağır gelecek... konuşsam yaraların dikiş tutmazlığıyla savrulacağım en acımasız rüzgârlarda... sessizlik en güzel cevaptır anlayana... .susarken acı cekmezmi insan ... acıda çekerim.... kelimelerim uçuşurlar içimde..... ama acımı zerre belli etmem... ben her bahar gitmek isterim sessizliğimle en uzaklara.... gittiğim hiç olmadı.... bilirim.... gidersem geri gelmem......
Hiç kimse,
fazla yaşamış olmakla yaşlanmaz.
İnsanları yaşlandıran,
Beklentilerinin bitmesidir......
Gururum mani oldu aşkımı söylemedim
İçim hasretle yandı, gitme kal diyemedim
Yazık ,gururum için kendi kendime ettim
Bu hayat kumarında ben aşkımı kaybettim...
Emrindeyim komutanım
Savaş bitti
Kalbin bütün burçlarına
siyah bayrak çekildi...
Ne tuhaf
Böyle yaşar gibi yapmak
Konuşur sevişir gülüşür gibi
Yaşarken kendimizi dışarıda bırakmak
Kırmızıdan evler yapmak
Kiremitler çatılar üstüne
tahta bir kuş bırakmak
Ama hiç ıslık çalamamak
Ormanı sevmek
Ama ağaçtan korkmak
Ne tuhaf
Hem fail hem kurban olmak
Üstelik olay yerinden uzaklaşamamak
Ne tuhaf
Hem üzüm kalmak hem şaraba inanmak
Emrindeyim komutanım
İkinci bir emre kadar ertelendi hayat
İç savaş hala sürüyor
Kan revan içinde bir provada
Giyiyorum kostümümü
Geciktimse bağışla
Buradayım komutanım
Kıyamet taburunda.......
Ç , Sezer
Gitsin..
.insanlar gitsin....
kediler köpekler gitsin....
bugün herkes gitsin...
bulutlar gitsin...yağmur gitsin...
güneş gitsin...
kirpiklerime değen hayallerim
mecburiyetlerim gitsin...
İstediklerim , vazgeçtiklerim yaşadıklarım gitsin...
hiç şiir yazamayayım mesela ellerim gitsin..
gözlerimi tutsun ellerinden ayaklarım gitsin...
kırgınlıklarımı alsın kalbim gitsin...
geri kalan ne varsa bir anda gitsin.....
toplanmış pazar pisliği gibi kalsın ruhum...
çöpçüler gelsin.....
korkma sende gidebilirsin.....
B. Alpaslan
Giderim..
.insanların ruhu duymadan....
bavulsuz vedasız..
düşüncelerimden silerim...
ne yerleri kalır hayatımda...
ne adları kalır hafızamda....
giderim usulca tek harf çıkmadan dudaklarımdan...
kimse anlamaz bile
sessizliğimin veda olduğunu...
öyle bir giderim ki....
kalsa kalsa gidişim kalır
benden geriye hediye....
Alıntı
Mevsimsiz vedalarım olur benim..
veda ederim...
ardımda bıraktıklarım olur bazen..
.bazende ardımsıra gelenler....
kör olurum bazen önümü bile görmem..
.delidolu günlerimde olur...
herşeye bir boşvermişlik.....
sonrasında alırım yalnızlığımı da
çekilirim şehrin en kuytusuna.....
çığlıklar savururum her bitişte
her geri gelişte....
severim bazı zamanlar
ama nefretlerimde olur...susarım....
bilirim konuşsam ağır gelecek...
konuşsam yaraların dikiş tutmazlığıyla savrulacağım en acımasız rüzgârlarda...
sessizlik en güzel cevaptır anlayana...
.susarken acı cekmezmi insan ...
acıda çekerim....
kelimelerim uçuşurlar içimde.....
ama acımı zerre belli etmem...
ben her bahar gitmek isterim
sessizliğimle en uzaklara....
gittiğim hiç olmadı....
bilirim....
gidersem geri gelmem......
Alıntı
Böyle kaç yıl geçecek
Göz yaşlı gönül kırık.....
Sen bensiz
Ben sensiz.......
" Kimseden daha iyi olmadığınızı anlayacak kadar mütevazi, herkesten farklı olduğunuzu kavrayacak kadar bilge olun."
İbn Rüşd
“Bu dünyada bir kadının karışık düşüncelerini, değişken mizacını anlayıp çözebildiğini iddia edebilecek kimse var mıdır ?
Kesinlikle yoktur”
Don Kişot