Tanrı öldü Friedrich Nietzsche Yıllar öncesinden bu sözü ilk söylediğinde kimse anlayamadı.
Hiç tanrı ölür mü? Oysaki o insanlıkta tanrı inancı öldüğünü ve insanlığın ne olacağı telaşına düştüğü için. Demişti.
Evet bugün ben de diyorum. Allah öldü. Allah insanın yüreğinde öldü. Yoksa bu kadar kötülük sarar mıydı etrafı? Dindarı dindar değil! Maske takmış yüzüne dili Allah diyor kalbinde imanın zerresi yok!
Binbir suratıyla; Kötücüller çok güzel yalan söyler Hadi çıkar o beynini aşağılardan, aşağılıklardan zira taşıyamaz insan o kadar ağırlığı apış arasında. İlgimi çekmiyor püsküllü zihniyetleriniz Daraltılmış! kalıplaşmış! At gözlüklerinizden taşan saman alevi bakışlarınızdan mütevellit henüz ilkelliğini koruyan o bellek aman tanrım! Korkunç Bir harabiyet korkunç mahvolmuşların karanlık gölgeleri.
Düşünmeden, acımadan, utanmadan kocaman yüksek duvarlar ördüler dört yanıma.Ve şimdi oturuyorum böyle yoksun her umuttan. Beynimi kemiriyor bu yazgı, hep bu var aklımda; oysa yapacak bunca şey vardı dışarıda. Ah, önceden farketmedim örülürken duvarlar.Ama ne duvarcıların gürültüsü, ne başka ses. Sezdirmeden, beni dünyanın dışında bıraktılar.
Bekir hocam bu güzel yazınıza kavafis’ in şiiriyle cevap vermek isterim.
Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim', dedin 'bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet. Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya; -bir ceset gibi- gömülü kalbim. Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede? Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam, kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün, boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.' Yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın. Bu şehir arkandan gelecektir. Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın, aynı mahallede kocayacaksın; aynı evlerde kır düşecek saçlarına. Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda. Başka bir şey umma- Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte, öyle tükettin demektir bütün yeryüzünü de. ( Çeviren: Cevat Çapan ) KONSTANTİNOS KAVAFİS
Saygılarımla...
İnsan kendinden kaçamaz, dozunda pozitivist düşünce herkesin yaşam kalitesini yükseltmesi için gerekli. Bu yüzden zaman zaman pozitivist paradigmanın bütünleştirici etkilerini modernite ederek gayet vulgarize bir dil kullanıp işliyorum. Katkılarınıza teşekkür ederim.
Tıpkı zehirli gaz salgılayan santraller gibi insanlarla dolu etrafımız.psikolojimizi aşağı çekmeye çalışan habis ruhlu insanlar. Bunlara her yerde rastlayabilirsiniz. Sürekli kötülük üreten, yıkıcı, hastalıklı kafalar. Bu habis ruhları görmemek, duymamak ve onları kendi cehennemleriyle bırakmak en güzeli diye düşünüyorum. Bu insanları Allah’a havale edip kendi cennetinizi yaşayın. İster komşunuz, ister arkadaşınız, ister akrabanız olsun. Onlardan uzak yaşamak insanın kendine verdiği değerdir aslında. Kaç yaşında okursanız olun bu insanların ruhunuza zarar vermesine izin vermeyin.
Çok sevdiğim şairlerden o bir deha diye düşünüyorum şiirlerini her okuduğumda
Tanrı öldü
Friedrich Nietzsche
Yıllar öncesinden bu sözü ilk söylediğinde kimse anlayamadı.
Hiç tanrı ölür mü? Oysaki o insanlıkta tanrı inancı öldüğünü ve insanlığın ne olacağı telaşına düştüğü için. Demişti.
Evet bugün ben de diyorum. Allah öldü. Allah insanın yüreğinde öldü. Yoksa bu kadar kötülük sarar mıydı etrafı? Dindarı dindar değil! Maske takmış yüzüne dili Allah diyor kalbinde imanın zerresi yok!
Binbir suratıyla;
Kötücüller çok güzel yalan söyler
Hadi çıkar o beynini aşağılardan, aşağılıklardan zira taşıyamaz insan o kadar ağırlığı apış arasında.
İlgimi çekmiyor püsküllü zihniyetleriniz
Daraltılmış! kalıplaşmış! At gözlüklerinizden taşan saman alevi bakışlarınızdan mütevellit henüz ilkelliğini koruyan o bellek aman tanrım! Korkunç
Bir harabiyet korkunç mahvolmuşların karanlık gölgeleri.
Namı diğer Ata kızı
Düşünmeden, acımadan, utanmadan
kocaman yüksek duvarlar ördüler dört yanıma.Ve şimdi oturuyorum böyle yoksun her umuttan.
Beynimi kemiriyor bu yazgı, hep bu var aklımda; oysa yapacak bunca şey vardı dışarıda.
Ah, önceden farketmedim örülürken duvarlar.Ama ne duvarcıların gürültüsü, ne başka ses.
Sezdirmeden, beni dünyanın dışında bıraktılar.
Kavafis
Bekir hocam bu güzel yazınıza kavafis’ in şiiriyle cevap vermek isterim.
Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim', dedin
'bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.
Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
-bir ceset gibi- gömülü kalbim.
Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,
kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,
boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.'
Yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın.
Bu şehir arkandan gelecektir.
Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın,
aynı mahallede kocayacaksın;
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda.
Başka bir şey umma-
Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,
öyle tükettin demektir bütün yeryüzünü de.
( Çeviren: Cevat Çapan )
KONSTANTİNOS KAVAFİS
Saygılarımla...
İnsan kendinden kaçamaz, dozunda pozitivist düşünce herkesin yaşam kalitesini yükseltmesi için gerekli. Bu yüzden zaman zaman pozitivist paradigmanın bütünleştirici etkilerini modernite ederek gayet vulgarize bir dil kullanıp işliyorum. Katkılarınıza teşekkür ederim.
Radyoaktif insanlar.
Tıpkı zehirli gaz salgılayan santraller gibi insanlarla dolu etrafımız.psikolojimizi aşağı çekmeye çalışan habis ruhlu insanlar. Bunlara her yerde rastlayabilirsiniz. Sürekli kötülük üreten, yıkıcı, hastalıklı kafalar. Bu habis ruhları görmemek, duymamak ve onları kendi cehennemleriyle bırakmak en güzeli diye düşünüyorum. Bu insanları Allah’a havale edip kendi cennetinizi yaşayın. İster komşunuz, ister arkadaşınız, ister akrabanız olsun. Onlardan uzak yaşamak insanın kendine verdiği değerdir aslında. Kaç yaşında okursanız olun bu insanların ruhunuza zarar vermesine izin vermeyin.
Okuyan herkese saygı ve selamlarımla...
Deryâya erer âb-ı revân gitse yolunca
Bırakıp gidesi geliyor insanın
Perdeli gözlerden
Ortaya karışık az düşlerden
Necaset kokan dillerden” onuncu köyü bulan haber versin.”
A.B
Çivisi çıkmış dünya her şey karmakarışık
Arapsaçı da laf mı at iziyle it izi birbirine dolaşık.
A.B
Çivisi çıkmış dünya her şey karmakarışık
Arapsaçı da laf mı? at iziyle it izi birbirine dolaşık.
A.B