© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
İşimiz çok yolumuz kısa…
Mehmet bey, Amaçsız ve hedefleri olmayan insanlar. Rüzgarda sürüklenen gemiye benzer. Ya kayalara çarpıp parçalanır, ya da sığındığı limanda ne bulursa onla yetinir.
“size ait olmadığını biliyorum”
Pehlivan, Yazmakta zorlandığım buna rağmen yazmaya çalıştığım bana ait içinde hiç hayal ürünü yok.
“Ayşe’nin hikayesi size ait olmadığını biliyorum “ demek mi istediniz?
Bunları yaşadın mı? :(
Doğuda maalesef durum hala bu hayatımda hiç görmedim yaşamadım ama gözlemlerim, empati yeteneğim ve bildiğim bazı gerçek hikayeler. Bunları yazmaya itti beni… Türkan Saylan hocam bu konuda biliyorsun yıllarını harcadı. “Kardelenler” ülkemde yaşayan bütün kız çocukları birer kardelen. Onları yeterince koruyamıyoruz. Bireysel çabalar yetersiz kalıyor. Devlet eliyle ağır yaptırımlar caydırıcı olacak derken! Hiçbir önlem alınmaması ve aileleri yetiştirip kızlarını ( çocuklarını) nasıl yetiştirmeleri gerektiğini öğretecek eğitimleri hayata geçirecek projeleri hazırlama çabalarının olmayışı beni ilgilendiriyor. Ve tüm hemcinslerim de ilgilendirmeli diye düşünüyorum.
Sadece şunu söylemek istiyorum.
“ ön teker nereye gidiyorsa arka teker de oraya gider” sözünü değiştirmek isterdim. Yani; ailede itaat etmekten başka, her şeye boyun etmekten başka bir şey öğretilmeyen kız çocuklarının. Evlendiklerinde de aynı şeyleri yaşamalarından bahsediyorum. Bunu kırmanın tek yolu tüm kız ( erkek) çocuklarını okutabilmekten geçiyor. Eğitimlerin de kalitesinin artırılması ve bu ilkel anlayışın önüne geçilmesi gerekiyor. Bu halimizle biz tam gelişmişlik düzeyini asla göremeyeceğiz. Sevgili Tuba
Yani Umut bey gerçekten hayal ürünü ama etraftan duyduğum esinlendiğim aklımın bir köşesinde kalmıştır. Binlerce Ayşe var böyle şeyler yaşayan.
He illaki benim hikayemi okumak isterseniz “ pehlivan “ eksiksiz çocukluğumu anlattığım hikayemdir.
Eleştirecekseniz doğru düzgün eleştirin yazdıklarımı.
Tuna Ceylan neyime sabır ediliyor?
“Ödamoni” mutluluk tanımlamasını okumanızı tavsiye ederim
Konuyu burada uzun uzun anlatmak isterdim ama o kadar vaktim yok. Bugün kendimi mutlu etmek istiyorum çünkü. Bunun için zaten istediğim bir hayatın içinde olduğum ve genelde pozitif düşüncelere sahibim. Zaman zaman olumsuz bazı duyguları yaşarken onlarla baş etmek için sevdiğim bazı işlerle; “hobilerden aldığım hazzı” yaşamak istiyorum.
Umarım okuyan herkes bugün sevdiği “şeyleri” yapma fırsatı bulurlar.
Bu video da hediyem olsun güne
Ya beynimiz kayıt yapmadan sadece yaşadığı günü bilseydi. Sabah güneşle yeniden doğsaydık. Dünyada her şey birbirine girerdi herhalde:) ne çalışacağın bir iş, ne meslek. Hiçbir şey olmazdı. Kim olduğunu bile hatırlamazdın. Hayatın devamı için anılar gerekli ama hayatı yaşadığınız gün kadar yaşarsınız, gerisi döngüyü tamamlamak için bence.