Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Bir şiir döşe altın varaklı sayfaları olsun rengi al üstüne altın yaldızlı kaleminle yaz dudağında kalmış bir tutam aşkı…

Yalnızlık

Yalnızlık bir yağmura benzer,
Yükselir akşamlara denizlerden
Uzak, ıssız ovadan eser,
Ağar gider göklere, her zaman göklerdedir
Ve kentin üstüne göklerden düşer.
Erselik saatlerde yağar yere
Yüzlerini sabah döndürünce sokaklar,
umduğunu bulamamış, üzgün yaslı
Ayrılınca birbirinden gövdeler;
Ve insanlar karşılıklı nefret içinde
Yatarken aynı yatakta yan yana:
Akar, akar yalnızlık ırmaklarca.
(Çeviri: Behçet Necatigil)

Gül ey saf çelişki
Bütün göz kapaklarının altında
Hiç kimsenin uykusu olamamanın sevinci…

Kimilerinin ikinci çocukluğu acı verir tıpkı zakkum yemiş gibi… Çünkü ilk çocukluğunda, gençliğinde yapamadığı her şey tıpkı zehir gibi oturur midesine… ve kimsenin mutluluğunu hiçbir şeyi hazmedemez sürekli midesindeki zehri kusar. Kimileri de bu dertten sadece kendilerine zarar verir.,ikincisi daha kabul edilir. İkinci çocukluk böyle insanlar için, yalnızlıktır.

Haklısınız birbirine dünya olacak kadar birbirini anlayanların denk düşmesi kolay değildir. Farklı faktörler ile birleşir dünyalar ama hiçbir zaman bu tam anlamıyla beraberlik olmaz. Fakat insanı aklımızdakine dönüştüremeyiz, bu karşımızdaki insana da kendimize de haksızlık olur. Mutlu olabilmek için, hayatımıza aldığımız kimseleri dönüştürmek yerine oldukları gibi kabullenmek gerekir. Şayet olmuyorsa o ilişkiyi bitirmek en doğrusu olur.

Sizi nasıl anlatsam?
Gökkubbenin kralı yırtıcı Doğan’a kafa tutuşunuz çok saygıdeğer ve akıllıca
Biri öbürüne biraz yaklaşsa az aşağıdan uçar ama! Asla ayrılmaz sürüsünden,
Herbiri diğerinin nasıl davrandığına
Bakar, öyle gider yoluna
hayretler içindeyim
Aklıyla kanat çırpar fezaya
Birlik olmanın hayati önemini çözmüş
Örnek olası insana!
Ne kadar uğraşsa da iri gövdeli avcı
Ayıramaz bir tekini bile guruptan
Öyle ahenkle şekil alır ki!
Görsel şölen, tam anlamıyla
Hayat sahnesinde adeta
Tango yaparcasına,
Nispet ediyor sanki fırtına bulutlarına
Örnek olsan ah, keşke insana!“ birlikten kuvvet doğar” Demiş atalar sözü!
Sanki gökyüzüneden bize kanıtlar özü
Başarabilmekti;
“kazanmak” birlikte alkış tutmayı! Bakmasını bilenle, görmesini bilene
Olanı biteni gösterirken gökyüzünde
Teşekkürler sana da
Sevgiyi öğreten kumrudan sonra Birlik olmayı öğreten,
Sığırcık kuşu!

Ata kızı

Ne değildir peki?

Kendi dünyasından başka, bütün dünyalara bodoslama dalıyor bence insan. “ başkalarının dünyasına girmek engelini açar mısınız biraz? Vaktiniz varsa…

Ömür yolculuğunun yarısını bitirdim, hala kendi yarıma gelemedim. Ne zor atlasmış insan, her gün hiç bilinmedik, henüz keşfedilmemiş kıta çıkıyor önüne iç dünyasında.
Ata kızı

İster seslilikte kararan bir gecede, ister cafcaflı günde,
Ölmeliyiz birlikte, ölüp ölüp dirilmeliyiz…
Sevmeler yakışır bize ölürken,
Ölüp ölüp dirilirken ayrı köşelerde.
Ata kızı