“Ben hep sen geçiyordum, sen bensizliğe kuruluyken…” diye yazmışım duvarıma. “Sustu şimdi saatler, sorana onun gibi ‘bozuk’ çıktı deyip geçiyorum” demişim.
15 sene önce bugün.
Zaman nereden akarsa aksın, insan hep biraz kendine akıyor aslında. Ve ne garip… en çok da aşkın içinden geçerek değişiyor.
bir zamanlar ben: yağmur altında ıslanmayı severdim, şimdi ise özlüyorum yağmuru.
kim istemezdi ki bu yağmurda kaçmadan, altında yürümeyi. yağmur bile tek başına yağmıyor, neyi paylaşsam kendime, hep bir eksik. neyi özlesem, eziliyor içimde. ezelden beri böyle miydi selvi ağaçları, yoksa ben mi bir başka gördüm hayatı!
Bir zamanlardaki ben…
“Ben hep sen geçiyordum, sen bensizliğe kuruluyken…” diye yazmışım duvarıma.
“Sustu şimdi saatler, sorana onun gibi ‘bozuk’ çıktı deyip geçiyorum” demişim.
15 sene önce bugün.
Zaman nereden akarsa aksın,
insan hep biraz kendine akıyor aslında.
Ve ne garip… en çok da aşkın içinden geçerek değişiyor.
heyy gördüm seni köşeden ve yine mutlu oldumm.. :))
bir zamanlar ben: yağmur altında ıslanmayı severdim, şimdi ise özlüyorum yağmuru.
kim istemezdi ki bu yağmurda kaçmadan, altında yürümeyi.
yağmur bile tek başına yağmıyor,
neyi paylaşsam kendime, hep bir eksik.
neyi özlesem, eziliyor içimde.
ezelden beri böyle miydi selvi ağaçları, yoksa ben mi bir başka gördüm hayatı!
olumlu veya olumsuz, öncesi ve sonrası siz in anlatımıdır.
önceden daha neşeliydim her şeye rağmen ve mutlu olacak bir şey buluyordum kendime.
şimdi ise nazenin her yer ve her şey.