Göğe bakalım Şiiri - Ümit Sami Yaşar

İkimizde kırgınız hayata biliyorum,
Alacağımız mutluluklar var senelerden,
Bir kenara bırakıp bütün hüzünleri,
Gel göğe bakalım..

Yorgun elbiselerimizi kıyıda bırakıp,
Geçmişin tozunu rüzgâra savuralım.
Kaç bahar alacağımız kaldıysa zamandan,
Birer birer toplayıp kucağımıza alalım.

Bırak, dünün hesabı dünle kalsın,
Bunca kırgınlık yeter,
Yürek biraz nefes alsın..

Ellerini uzat gökyüzüne,
Mavi hâlâ orada, bizi bekliyor,
Göge bakalım...

Dokunduğumuz her mavide bir iz kalsın,
Hani o kaçırdığımız neşeli çocukluğumuz vardı ya,
Sessizce gelip tam ortamızda otursun.

Ne yönü belli bu rüzgârın ne de duracağı an,
Ama gökyüzü aynı gökyüzü,
Korkma, dökülsün avucundaki o son hüzün kırıntısı da..

Biz yüzümüzü maviliğe döndükçe,
Kışlar bile bahara yenilmeye mecbur kalacak.

Şimdi aç pencereni,
Nefes al,
Ve sadece göğe bakalım...