Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

çocukluğum tuttu bugün
bağırarak
ne istediğimi
nereye olduğunu bilmeden
koşmak istiyorum

çocukluk
ne emeklemekte
yürümekte
ne kelime dağarcığında
oyuncakta
ne yaşta

çıkar dilini çocuk
alay et
dağıt
taranmamış saçlarını
yalınayak
bir köşede

bir kıvılcımla
başladı her şey

karamsarlık
umuda

değerler üzerinden sömürü,
hak yemek
başkasının omzuna basmak
haksız kazanç sağlamaktır işin kolayı
zorluk ise
asgari ücretle bir aileyi geçindirebilmek

ne gözü
kaşı
ne de boyu
posu
sevdanın ağırlığını taşıyan
yüreğin güzelliğidir

her haliyle
görgüsüzlük akıyordu paçalarından
bilgisizliğinden
hazmedememesinden
hükmetmesinden
bakış açısından

vurulmuşta
kanlar içinde yatanın sızısını
ağrı çekenin sancısını
ve ayrılık acısını
hissetmeyecekse bu yürek
taşımaya ne gerek

diken batsa eline
ağrı gelse dizine
ayın şavkı vursa yüzüne
nazar değse gözüne
güvenirim sözüne
ne kışına bakarım

habire
sorup duruyorsun bana
üzgünsün
süzülmüşsün
hasta mısın diye
bilesin ki