Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sen varsın ya hayatımda
ve her daim yanımda
daha ne olsun
belamımı isteyeyim

Mayıs 2015

Filistin,Suriye,Mısır,Irak’ta ve ülkemde
gece aç karınla yatağa girenlere
mama olacaksın gülüm
süt vereceksin gerektiğinde
çocuklar ilacını tok karınla içecek

bir Kerbela
bir de
Sivas’ta kaldı aklım
su
su olalı
bu kadar utanmadı kendinden

nedir bunca acele
ve telaş
diye soruyorum kendime
geç kalma hissi mi hayata
sanki hiç
yetişemeyecekmişçesine

hastalığın ateşi
hayatın ağır yükü yakar insanı
acı
keder
ve kayıplar gibi
hatalar

iki gözüm
anlaşıldı
bozuşacağız sizinle
siz zaten bozuldunuz
eskisi gibi değilsiniz
illa iki camla çerçeve istersiniz

tamtamla başladı
ve ateşin dumanında
yazıda
uçsuz bucaksız ummanda
güvercinin postasında
dağda

güle oynaya çalışır
hayatımı kazanır
büyük adam olurum
ya da okurum diye
ver elini İstanbul diyerek geldiğin
taşı toprağı altın şehirde

çayıma
hüzün
lokmama
gam karışınca
düğümlenirler boğazıma

dünyanın en ağır yükünden
daha ağırdır gönül yükü
hani
insan kaldırdığı ağırlığa bakıp
nasıl kaldırdığına hayret eder ya
ağır sevdalar da öyle