tamtamla başladı
ve ateşin dumanında
yazıda
uçsuz bucaksız ummanda
güvercinin postasında
dağda
otuz kırk yıl önce
çay içtiğimiz barakamız vardı
Haydarpaşa’da
denizin hemen kenarında
gardan bir koşu uzaklıkta
ta Kadıköy’den yürüyerek gelirdik
dünyanın en ağır yükünden
daha ağırdır gönül yükü
hani
insan kaldırdığı ağırlığa bakıp
nasıl kaldırdığına hayret eder ya
ağır sevdalar da öyle
göz altına alınan
bedenin değil de
gülümseyişindi sanki
suçlu olan da
yüzündeki ifade
ve insani duruşun
sıyrıldığında kollardan kelepçeler
kenetlenir dostça eller
ve koparıldığında
yüreklerden zincirler
paramparça edildiğinde
gönüller serbest kaldığında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!