Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

onlar
karbon monoksiti,
yaşam hakkını savunanlarsa
biber gazı soludular
onlar ölüme gülümsediler
yüzlerceydiler

bir dinozor sevda benimki
milyonlarca yıla dayanan
bilmem kaç ton ağırlığında
nesli tükenmekte olan

Eylül 2014

asırlardır dilden dile
gönülden gönüle aktarılan
halkın tekerlemeleri
söylemleriyle oluşan
Anadolu’nun ıtır kokan
kekiğe bezenen

madencinin
ne arayanı
ne soranı,
bir feneri
bir de yüreği var

kesip ağacımı
yeşilimi ve
siyahımı soldurma
çalma geleceğimi
asırlık zeytinime
fidanıma

bu sevda
bu melodi
bu özgürlük
bu kök salmışlıklar
ve ahenk varken
tutuyorum bulutları

el üstünde tuttuğumuz
bakmaya kıyamadığımız
yere göğe sığdıramadığımız
konduramadığımız
sakındığımız
her biri

gidince buralardan
uzaklaşınca
unuturum diyordum
yine her gün en yakınımdasın
ne beynimden
ne rüyamdan

eskiye ait olanlar vardır
çok eskiye
fi tarihine dayanan
yazının çivi ile taşa yazıldığı zamana
ve vesika olarak
kenarda köşede saklanan

nedir bunca acele
ve telaş
diye soruyorum kendime
geç kalma hissi mi hayata
sanki hiç
yetişemeyecekmişçesine