Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

asırlardır dilden dile
gönülden gönüle aktarılan
halkın tekerlemeleri
söylemleriyle oluşan
Anadolu’nun ıtır kokan
kekiğe bezenen

gidince buralardan
uzaklaşınca
unuturum diyordum
yine her gün en yakınımdasın
ne beynimden
ne rüyamdan

eskiye ait olanlar vardır
çok eskiye
fi tarihine dayanan
yazının çivi ile taşa yazıldığı zamana
ve vesika olarak
kenarda köşede saklanan

ekonomik
ve siyasal boyunduruğun
yoksulluğun
yolsuzluğun
kültürel soysuzluğun
ortaçağ karanlığının

yürek yarasını
yara bandı kapatır mı
kırılan kalbi
yapıştırıcı onarır mı

yürek acısına

Demokles’in kılıcı
sallandırıldı başımızda
sürülme
işten atılma
yıldırma
susturma

gök ile
deniz
kavgalılar bugün
suratları asık
yasa bürünmüşçesine
kapkara ikisi de

birbirimizi sevmiştik
ölesiye demiştik sevgili
ölümüne
oysa sen
istediğin yerde bitirdin
çünkü bencildin

sevdandan
bağrıma esen
imbatım oldun
bir yaz günü
imdadıma yetiştin

buğusu daha üzerinde
romantizmi sözlerinde
çalgısı dizelerindeyken
gözleri
pencereye takılıp
umutları yarım kaldı