Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

merak ediyorum
can acıtanların
incitenlerin
can alanların
canı var mıdır
canı yanar mı hiç

kız çocukları
oturmasına
kalkmasına, yatmasına
giysisine karışılarak
ayıplarla
günahlarla

sen olmasan da
kokun üstüme
sevdan yüreğime sindi
deligözlülüğümden belli değil mi

Nisan 2015

benimkisi
ne kahinlik
ne kehanet
öylesine
kendi halinde
masumane bir tespit

mezarının yeri
taşı dahi belirsiz
sayısız meçhulün
koyun koyuna yattığı Çanakkale’de
Maraş’ta,Çorum’da,
mezhep kindarlığında

çocuklar burada
öğrenciler burada
işçiler
eğitimciler
mühendisler
doktorlar

yalan üzerinde
talan düzeninde
madenler, zenginlik
madenciler yoksulluğun adıdır

yoksulların ürettiği maden

yüreğimin kanadığı
burnumdan soluduğum
karlı bir kış gününde
dondurucu soğukta
çekip gitmiştin
arta kalan

laf aramızda
gavur mu gavursun
dini imanı bile sorgulamayan
haşhaşi başkenti
kimlikle uğraşmayan
asla teslim alınamayan

not düşmek adına
itiraf etmeliyim ki
dikiş tutmaz
paradoksal çözümlemelerin
kalıcı olmayan
ironik birliktelikleri