Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

en lüks hastanede doğmuştu
oyuncak
salıncak
her renkten giyecek
türlü türlü yiyecek
en güzel okullarda eğitim

Erzurum’ un
Tortum’un Bağbaşı beldesinden
henüz 17 yaşında Leyla
başı kapalı
yüreği ve gönlü açık
kafası aydınlıktı

bir nevi uyuşturucu
Temmuz sıcağı
dilerim alışkanlık yapmamasını
aptallaştırıyor insanı
işlevsiz bırakıp
isteksiz

duygular karaya vurup
yürekler sürüklendiğinde dalgalarla
vazgeç
anlamsız ısrarlarından
bırak kendi haline
gitmek varsa serde

bir günlüğüne
Orta-doğu coğrafyasında
Türkmen
Iraklı
Suriyeli
Filistinli

ne kendini üz
ne de beni kır
sevgili yar
hava soğuk
dışarısı
buz gibi

bir görünmez adam
ve yerlerde
dip yapan sevdam
ne boy pos kaldı
ne de endam

umudumuzu karartan
bizi insanlıktan çıkaran
gelecekten koparan
primitif düşünceler
ön almak isteyen
ve örseleyen duygulardır

sıra dağlar gibiyim
sırt sırta
ve dimdik
bulutlarla sarmaş dolaş
gökyüzüyle iç içe
zulme meydan okurcasına

insanlık duruş meselesidir
ne mal
ne mülk
ne makam
ne de kuruşa bakmadan
sağlam