Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

ne kendini üz
ne de beni kır
sevgili yar
hava soğuk
dışarısı
buz gibi

bir görünmez adam
ve yerlerde
dip yapan sevdam
ne boy pos kaldı
ne de endam

ne zaman duysam ki
kocaman bombalar isabet etmiş
küçücük çocuklara
çığlık kargaşasında
gönlüm sus pus
yaşam zifiri karanlık bana

kardeşliği önde tutan
sabrın
tutarlılığın
mücadeleciliğin
Çerkez inadıyla yoğrulmuşluğun
yanlışa direnişinle

çocuklaşırız
belki çocukluğumuzu yaşayamadığımızdan
büyüyemediğimizden
büyümeyi sindiremediğimizden
bazen çocukluğa özentiden
küçük görülmekten

çocuklar ağlamaz Filistin’de
gözlerinde yaş kalmadığından
yaşadıkları şoktan
kanıksadıklarından
korkmadıklarından
ve çocuk olduklarına bakmadan

gözümüzden okunsa da
acıları gizlemenin
en kolay yolu
içten
ağız dolusu
kahkahayla gülmek yerine

seni anmak
ne putlaştırmak
ne ağlaşmak
ne bağırıp
çağırmak
ve matem havası

ayni dünyayı
ayni yurdu
coğrafi bölgeyi
gökyüzünü
havayı
suyu

gel de anlat
anlatabilirsen sevdayı
neresinden
nasıl başlanır
nasıl yaşanır
nelerden hoşlanır