Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

Erzurum’ un
Tortum’un Bağbaşı beldesinden
henüz 17 yaşında Leyla
başı kapalı
yüreği ve gönlü açık
kafası aydınlıktı

bir nevi uyuşturucu
Temmuz sıcağı
dilerim alışkanlık yapmamasını
aptallaştırıyor insanı
işlevsiz bırakıp
isteksiz

duygular karaya vurup
yürekler sürüklendiğinde dalgalarla
vazgeç
anlamsız ısrarlarından
bırak kendi haline
gitmek varsa serde

bir günlüğüne
Orta-doğu coğrafyasında
Türkmen
Iraklı
Suriyeli
Filistinli

dram yaşanıyor sınırda
insanlık dramı
iki ateş arasında kalan
başına bomba yağan
savaştan çoluğunu çocuğunu kaçıran
tarumar olanların

ne gökte
ne kıyıda köşede
ne de yerin dibinde ara
yalakalık
rol çalma ve ihanet
burnunun dibinde

gün batımı kızıllıklarda
ateşin narında
ev yapımı
dost işi
yanında kızıl güller
şarabı yudumlarken

hangimiz düşmedik
kara sevdaya
çekilmez derde
hangimizin burnunun direği
sızlamadı ayrılıklarda
hangimiz ağlamadık

sigarayı bıraktığımda
bir süre
çift gördüğümde bile
inan sevgili
sen yine gözümde tektin

yalın ve öz
Anadolu kokan
günlük yaşamı anlatan
çekilen acının
yaşanmışlığın
gerçekliğin dizeleriyle ağlatan