Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

hangimiz düşmedik
kara sevdaya
çekilmez derde
hangimizin burnunun direği
sızlamadı ayrılıklarda
hangimiz ağlamadık

içimi döktüğüm
başımı yasladığım
duygu pınarım
sevda kanyonunda
buz gibi serinleten şelalem
kaynak suyum

sakın yok sayıp
görmemezlikten gelme
eksilir
yıkılır
yok olurum sonra

kimine para
kimisine katlar, yatlar
kimine mülk, makam
kimisine izzet-i ikram
bazısına şaşaalı yaşam
bazısına giyim kuşamam

sen eksi ben
hiçiz
sen artı ben
biziz
sen bölü ben
tanımsız

ulaşılması zor
bir o kadar zevkli
dünya harikası zirvesi
Zigana dağı gibi
baş döndüresi
renklerin her tonundan

dağ başında
efil efil esen
yalnızlığımın
bir kaç hane kalmış
terk edilen köyü
denizin

arpa ekince
buğday
kin ekince
sevgi biçilmez
düşmanlıktan
dostluk beklenmez

doğduğunda
özgürce ağlayamadığında
gülümsemelerin ve agulamalarında
ateşlenmelerinde
ağrılarında
hastalıklarında

emperyalistler
eskiden daha mertti
toplarıyla tüfekleriyle
işgal ederlerdi ülkeleri
dünyanın gözü önünde, açıkça
meydan okuyarak