Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kimisi
ateş kusan bombalara
kitle imha silahlarına
bubi tuzaklarına
ölüme yani
cinayete bel bağlar

mavi renkli
üstünkörü sıvalı
doğuya nazır
tek gözlü evimizin
camilerdekine benzer
saadet penceresi

mahallenin
araç geçmeyen
işlek caddesi
evlerinin önü
kadınların buluşma adresi
haberlerin merkezi

horozun öttüğü zaman
gün ağarmadan
erken vakitte gel sevgili
gel ki yol alalım sevdaya
geç kalmayalım hayata

ölsek de
gam yemeyeceğimiz
gözümüzün arkada kalmayacağı
yaşanılır
haz alınası
savaşsız

dünyadaki
en acımasız sömürü
kadının bedeni
emeği
ve kimliği
çocuk istismarı üzerinden

o kadar sırıtıyordu ki
farklılıklar
bir nevi
bir araya gelememenin
itirafı gibi

dram yaşanıyor sınırda
insanlık dramı
iki ateş arasında kalan
başına bomba yağan
savaştan çoluğunu çocuğunu kaçıran
tarumar olanların

ne gökte
ne kıyıda köşede
ne de yerin dibinde ara
yalakalık
rol çalma ve ihanet
burnunun dibinde

hangimiz düşmedik
kara sevdaya
çekilmez derde
hangimizin burnunun direği
sızlamadı ayrılıklarda
hangimiz ağlamadık