asırlardır
dipte köşede
özenle sakladığımız
gözümüz gibi baktığımız
günün birinde kime ve ne zaman
lazım olacağını bilemediğimiz
gittiğinde
kalacak yeri mi yok
yoksa
gitmek mi istemiyor
rahat mı ettiremiyorlar
diye düşünüyorum
örselenmiş duygularım
dip yaptı şimdilerde
sıfır noktasında neredeyse
ne zaman ki
kula kulluk sona erer
insanın insana tahakkümü
karşılıklı içmeyeli
iki çay daha demeyeli
muhabbetiyle
yüreğimizi ısıtmayalı
yıllar oldu
sevgili babam
yokluğunda
inan geçmiyor zaman
sensizlik ne yaman
adil mi?
bizi sensiz koman
kendimi bildim bileli
işim yoktur hileli
bu hayat bazılarına oldukça zevkli
bazılarına
her yönüyle çileli
nerden bilirdim
yüreğine giden sokağın
çıkmaz olduğunu
yine de
umutsuzluk yoktur kitabımda
tünel kazar
içim yansa
isyanda olsa
yine de susarım
adın geçince
soluğum hızlanır
belli etmem dışarıya




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!