Nisan’ın behrinde
kar çiçekleri eşliğinde
Kuşakkaya’nın tepesinde
karlar eridiğinde
Harşit gürlediğinde
duramazsın önünde
elde yol haritası
hedefe kilitlenerek
yolcu yolunda gerek
yol için bir dost, bir arkadaş gerek
yolculuğun bam telidir
omurgasıdır, bel kemiğidir
yüzyılların ezikliğini
boynu büküklüğünü
eskitilen bir ömür gideremez
ne fayda
eller kenetlenip
birlikte yürümedikten sonra
kendimi bildim bileli
işim yoktur hileli
bu hayat bazılarına oldukça zevkli
bazılarına
her yönüyle çileli
nerden bilirdim
yüreğine giden sokağın
çıkmaz olduğunu
yine de
umutsuzluk yoktur kitabımda
tünel kazar
gittiğinde
kalacak yeri mi yok
yoksa
gitmek mi istemiyor
rahat mı ettiremiyorlar
diye düşünüyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!