sanki hiç tanışmamış
gözlerimizin içine bakmamış
uykusuz kalmamış geceler boyu
kaygılanmamış
özlememiş yıllarca
yol beklememiş
içimden gelmiyor
her seferinde hüznü yazmak
taşınamayacak kadar ağırını
yaşamaksa zulmün öbür adı
neylersin
ülkenin her tarafında
itiraz ediyorum
çağlar öncesi
ilkel yaşam tarzına özenene
değişime direnene
kendisine reva görüleni kabullenene
itiraz etmeyene
Nisan’ın behrinde
kar çiçekleri eşliğinde
Kuşakkaya’nın tepesinde
karlar eridiğinde
Harşit gürlediğinde
duramazsın önünde
yüzyılların ezikliğini
boynu büküklüğünü
eskitilen bir ömür gideremez
ne fayda
eller kenetlenip
birlikte yürümedikten sonra
elde yol haritası
hedefe kilitlenerek
yolcu yolunda gerek
yol için bir dost, bir arkadaş gerek
yolculuğun bam telidir
omurgasıdır, bel kemiğidir
sevgili babam
yokluğunda
inan geçmiyor zaman
sensizlik ne yaman
adil mi?
bizi sensiz koman




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!