Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

hüzün topladın mı hiç
mutluluk bahçesinden
gördün mü
buğdayda
başağını sevdanın
ağaçta

birbirini anlamamak
duymamak
empati yoksunluğu
paylaşmamak
asgaride uzlaşamamaktır
keşkeler

kafam
yağmur sonrası tertemiz havada
çekilen fotoğraf kadar net

sevdam
domuz dolusu

diktatörlük
tüm kurumlarıyla
ve karanlığıyla
karabasan gibi çöktü üstümüze
On iki Eylül’de
nefes alamaz olduk

bugüne kadar
yaşadıklarım
deprem sarsıntısı etkisinde
vinç düşmüş sanki üstüme
asansör boşluğuna düşmüşçesine
hayallerim

çalışanın tatilini eziyete dönüştüren
hafta başının
sorumluluk anlayışı
ve karabasanı
oysa
sen yanımda olduktan sonra

yaşanmışlıklarımızda
yüreğim
kuş kadar hafif
yaşayamadıklarımızda
sevdan ağırlığında

havuz, yaş, zaman problemleri gibi
karmaşık ve zor gibi görünen
sistematiğini bildiğinde
kolay çözümlenensin
be hayat

boğazıma sarılmış ta sanki birisi
sesim çatallaşmış çıkmıyor
boğazım düğüm düğüm
haykırmak istiyorum ama nafile

nefesim tıkanmış soluk alamıyorum adeta

tahterevalli hayatların
kurulan suni dengesinde
ne yana ağırlık versem
uçar havaya diğer yan

Haziran 2015