Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

Pir sultanın şehri Sivas
barış, kardeşlik ve hoşgörünün yani
Kongresi, yürekli insanı, kangalı ile
yanık ezgileri ve sazıdır simgesi namusluca

meğer çakmakla, kibritle, insanı yakanı da varmış

toplumsal cinnetin
son perdesindeyiz
oynatmaya az kaldı
sıradanlaştı
kanıksandı ölümler
içimize dönüp

tiyatrocu oyunu bilmez
balerin dans etmeyi
heykeltraş ne anlar heykelden
halk ozanı türküden

sanatçı nerden bilsin sanatı

oturup taşın üstüne
uzatarak ayağımızı sorgusuz
gitarın teline uzanıp
coşturan
içten
ve acıtan

çalıştığı sürece
evden işe
işten eve
çizgisini bozmadan

küçük bir Anadolu kasabasında

elim kolum bağlı
çaresizliklerimde
kahrolurum
zulmetmeyi marifet sanma
işkence zayıflık
öldürmek güçsüzlüktür

sabah
güller içinde uyandım
her renkten.
öpücüklerle.
sevgiye boğulup
kalkmak istemedim

aynı şehirdendik
ayni memleketten, hemşeri
yıllar sonra ayrı şehirde
yeniden birlikte olduk
uzun süre birbirimizden habersiz

bilimi geliştirmek
yaşamı kolaylaştırmak
insanlığın yararına
ve kullanımına sunmak
zararlarını ortadan kaldırmak
aya ulaşmak

hayalimken
gerçeğim
algım
kurgum
varlığım
yaşantım