atalarımızın mirası değil
gerçek sahibi olan çocuklarımızdan
ödünç aldığımız doğayı
hayvanları
yeşili
ormanları, dereleri
yüreğimizin dipsiz kuyularında
kuytu köşelerinde kaldı
acılarımız
çıkmak bilmedi
izin verilmedi çıkmasına
çıkamadı bir türlü
mavzer kurşunu ağırlığında
yüreğimizden mıhlanıp
ciğerimiz kanadığında
sevdamızın derinliği çıkacak ortaya
ve yıldızlar parlayacak karanlıklarda
üstüm yırtık yok ekmek parası
baretim saman sarısı
ayağım sırtım bedenimin çamur yarısı
yüzüm gözüm kömür karası
yüreğimde kayıpların unutulmaz yarası
nasıl da törpüler insanı
canını yaka yaka
adeta
tedrisatta falaka
sarayda da yaşasan
evin sanki baraka
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!