Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

İffet ile arı, pazarda sattı,
İnsan kimliğini, kaldırıp attı,
Haset ile yattı, hırs ile kalktı,
Hayvanı ürkütür, bu gün insanlık.

Parayı put yapmış, önünde tapar,

Ey inkârcı unutma, illaki ÖLECEKSİN.
İnkâr ettiğin Rabbin, önüne gideceksin.
Bilmem ki bu halinle ne cevap vereceksin,.
İnkârın imkânı yok, gözünle göreceksin.

Silsende yorumları, daha yazacağım çok,

Sevgi her derde deva, sevmek ise bedeva,
Düşmanlık kahır minnet, onlardan gelir bela.
Allah var etti bizi, Âdem ile Havvadan,
Sevgi en büyük servet, vaz geçme asla ondan.

Evet, dostlar gelin biz, hep beraber olalım,

Sana gider iken, yollar aheste,
Sıkışıp kalmışım, sanki kafeste,
Senin aşkın ile, yer gök dilbeste,
Ben senin aşkına, düş olamadım.

Faniden yüzümü, dönemedim ben,

Müsebbip olmazsa sebep yetersiz,
Her soru içinde, bin bir cevap var.
İstersen her şeyi, bir birine kar,
Her soru içinde, bin bir cevap var.

Öğrenmenin yaşı, başı olamaz,

Marifet maddede olsaydı,
cismi büyük olanların cirmi de büyük olurdu!

Hâlbuki maddenin münasebeti,
temas edebildiği ve ulaşabildiği alan ile sınırlı olmakla beraber,
maddeyi ve maddenin, katı sıvı ve gaz hallerini aşanlar için sirayet alanına sınır tayin edilemiyor.

Aşk ateştir.
Yanmayı göze almayan,

Aşk sırdır.
Saklamayı bilmeyen,

Hayallerle süsledim, karanlık geleceği,
Aklıma hiç gelmezdi, bu günün biteceği.
Sanki bir rüya imiş, mazideki yıllarım.
Düşündükçe halimi hem güler hem ağlarım.

Bu gün de gelip gitti, yarın gelirmi bilmem,

Her şeyden çok değer verdiğimiz,
hayatın olmazsa olmazı sandığımız sağlığımız,
elde etmek için her şeyimizi ortaya koyduğumuz servetimiz;

Doğru ve yerli yerince kullanılmazsa!
en büyük felaket ve bela kaynağımız değilmi?

Açtın hakka elini,
Döndün pervane gibi,
Aşk söylettin dilini,
Kerem ve Mecnun gibi.

Gönülleri fethettin,